ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖਾਸ ਬਰਤਨਾਂ, ਦੁੱਧ ਵੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਵਿਅੰਜਨਾਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਣ ਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੋਜਾਂਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਇਹ ਮਾਰਗ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਨੂੰ ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਸੁਣੇ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਅਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅੰਗਾ ਸੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਦੀ ਧੀ ਸੁਨੀਥਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰਿਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੋਮਰਸ ਪੀਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ "ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਯਜਨ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਹਵਨ ਹੋਣ।" ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਰੀਚੀ ਆਦਿ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਅਧਰਮ ਨਾ ਕਰੋ; ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਂਗਾ।" ਪਰ ਵੇਨਾ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਬੁਰਾ ਸੀ, ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ: "ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੌਣ?" "ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਨਿਵੇੜੇ ਹਨ।" "ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਰਚਨਾ ਕਰਾਂ ਜਾਂ ਨਾਸ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਵੇਨਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਮਲਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਬੈਠ ਜਾ।" ਵੇਨਾ ਦੀ ਮੈਲ ਵਿਚੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਛੀਰੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਵੇਨਾ ਦੀ ਮੈਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਲੋਕ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਫਿਰ ਵੱਟਿਆ। ਇਸ ਵੱਟਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਹਥੇਲੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪ੍ਰਿਥੁ ਕਹਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਿ-ਕਾਲ ਦੇ ਧਨੁ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਜਾਗਵ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੇ। ਭਾਗਵਾਨ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਅੰਗਿਰਸ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੇਨਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਏ। ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਜਲਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਧਰਤੀ ਬਿਨਾਂ ਹਲ ਚਲਾਏ ਹੀ ਫਸਲ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ; ਸਿਰਫ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਜਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।