ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਰੈਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੰਜਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰੇ ਵਿੱਚ ਉਪਸਥਿਤ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਧਾ, ਮੈਧਾ, ਤਿਥੀ, ਤੇ ਸਤ੍ਯਮੈਧਾ ਦੇ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਦੀਪ੍ਤਿਮੈਧਾ, ਯਸ਼ੋਮੈਧਾ ਅਤੇ ਸਥਿਰਮੈਧਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸੁਮੇਧਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਮੈਧਜਾ ਅਤੇ ਮੈਧਹੰਤਾ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੌਲਸਤ੍ਯ, ਦਵਬਾਹੁ ਅਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਨਾਮਕ ਸੁਧਾਮਾ ਉਥੇ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ Ūਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁ, ਪਰਜਨ੍ਯ ਅਤੇ ਪੌਲਹਸਤ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਨ। ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ, ਸੁਸੰਭਾਵ੍ਯ, ਸਤ੍ਯਕ, ਹਰਹਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੈਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਪੰਜਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਨੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਕਾਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭਵਿੱਖੀ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ 'ਮਾਤਾਵਾਂ' ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਦੇਵ-ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸਭਾ ਵਜੋਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਚਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਸੁਮਨਸ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਨੇਨ ਅਤੇ ਸੁਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਵਿਜਯ ਅਤੇ ਸੁਜਯ, ਅਤੇ ਮਨਸ੍ਯੁ ਤੇ ਉਦ—ਇਹ ਸਭ ਭਵ੍ਯ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਿਥੁਕਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸੁਣੋ: ਸਤਕ੍ਰਿਤ, ਸਤ੍ਯਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜਿਘੀਸ਼ੁ ਅਤੇ ਵਿਜਯ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਲੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਧ੍ਰੁਵ, ਧ੍ਰੁਵਕ੍ਸ਼ਿਤਿ, ਅਤ੍ਯੁਤ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ। ਮਨੋਜਵ ਅਤੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਵੀ ਸੀ। ਸੁਧਾਮਾ, ਕਾਸ਼੍ਯਪ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵੀਰਜਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਮਧੁਰਾਤ੍ਰੇਯ—ਇਹ ਸੱਤ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਏ। ਅੱਗੇ, ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਟੁਤ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ—ਇਹ ਨੌਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਉਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਪ੍ਰਿਥੁ, ਜੋ ਵੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਅਤ੍ਰਿ, ਜੋ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਨੇ ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦ ਨੂੰ ਮਨੁ, ਜੋ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਜ ਲਈ ਅਤ੍ਰਿ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਛੇਵੀਂ ਕਥਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਧਰਮਾ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਜੋ ਧਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦ ਨੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹਾਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ। ਧ੍ਰੁਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵ-ਵਰ੍ਹੇ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਦਾ ਪੌਤਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਅਸਾਧਾਰਣ ਵਿੱਧੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—ਹਾਏ, ਉਸ ਦੀ ਤਪਸ਼ਕਤੀ! ਹਾਏ, ਉਸ ਦਾ ਗਿਆਨ! ਹਾਏ, ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ!—ਧ੍ਰੁਵ, ਜੋ ਸੁਰਲੋਕ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਹੀ ਨਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਭਵਨਾਰੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਛਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਜ਼-ਸੱਜਾ ਸੀ।