ਸਭ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਗਨਾਂ ਤੱਕ, ਇਹ ਕਥਾ ਸਦਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਗਨਾਂ ਤੱਕ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਜੀਵ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦ ਨਵੀਂ ਰਚਨਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਵਿਰਾਗ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਨਾਰਾਯਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਟਿਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਹੀ ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਵਾ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਹਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਸੰਖੇਪ ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮਾਰਗ ਅਤੇ ਦਿਵਿ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਯਥਾਰਥ ਚਕਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਲੋਕ ਮਾਣ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਪਾਠ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਆਯੁ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਕਾਂ ਜੁੜ ਕੇ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂ? ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮਾਂ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉੱਤਮ, ਤਾਮਸ, ਰੈਵਤ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ੁਸ਼; ਸਾਵਰਨਿ, ਰੌਚਯ, ਭੌਤਯ ਅਤੇ ਵੈਵਸਵਤ — ਇਹ ਹਨ ਮਨੁਆਂ ਦੇ ਨਾਮ। ਪੰਜ ਮਨੁਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਦੌਰ ਦੇ ਮਨੁਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ। ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸਿਤਾ ਦੇਵਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਕਰਤੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼, ਤੁਸਿਤਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਅਤੇ ਚੋਵੀ ਚੰਦਜ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਾ, ਭਗਵਾ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਵਿਨ — ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਂਬਲੀ ਸਨ। ਚਿਕਿਤਵਾਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਰਤੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸਮੰਜਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਜੇਯਾ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਪਸਚਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਭਾਰਗਵ, ਪ੍ਰਾਮਾ, ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਆਂਗਿਰਸ। ਪੌਲਹ, ਅਥਰਵਰੀ — ਇਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਦੁਕਥ, ਨਵਾ, ਸੇਤੁ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ — ਇਹ ਨੌਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੂਜਾ ਦੌਰ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ੀ ਲੋਕ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ — ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਮਨਵੰਤਰਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਸੌਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੀਜੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਮਨੁ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਧਾਮਾਨਾ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹਨ। ਸਤਿਆ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਦਮ, ਦਾਂਤਾ, ਕਸ਼ਮਾ, ਕਸ਼ਾਮਾ, ਧਵਨੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਚੀ — ਇਹ ਹਨ।