ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੇ ਪਾਲਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਈ। ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹੇ। ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੱਲ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਹਰਲੋਕ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਰਣ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਵਾਸ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਤਪਸਵੀ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੁ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ। ਹਰ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ, ਇਹ ਲੜੀ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਸਿਰਫ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਦਾ-ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਪੁਨਰ-ਸਰਜਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਯ-ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਤਿਆਗ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਨਾਰਾਯਣ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਦਾ ਨਾਸ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣੀ ਪੱਧਤੀ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਚੱਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੁ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ-ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਕੀਰਤੀ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪੁੰਨ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੱਤਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਉਤਸਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਉੱਤਮ ਪਾਠ, ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਆਯੁ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾ-ਪਤੀਆਂ, ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ, ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕੀ ਕਹਾਂ? ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਹਰਾਂ ਕੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉੱਤਮ, ਤਾਮਸ, ਰੈਵਤ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ੁਸ਼। ਫਿਰ ਸਾਵਰਨੀ, ਰੌਚਯ, ਭੌਤਯ ਅਤੇ ਵੈਵਸਵਤ। ਇਹ ਉਹ ਪੰਜ ਮਨੂ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਨੂਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਕ੍ਰਤੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼, ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਚੋਵੀ (24) ਚੰਦਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ—ਅਜ, ਭਾਗਵ, ਦ੍ਰਾਵਿਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਚਿਕਿਤਵਾਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਸ਼, ਜਿਸਦਾ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਤੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕੀਤਾ। ਸਮੰਜ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਨਿਆਂ-ਪਸੰਦ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਜੇਯ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨੂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਪਸ਼ਚਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਭਾਰਗਵ, ਪ੍ਰਾਮ, ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਆਂਗਿਰਸ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਮਨੂਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ, ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।