ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਲਿਮੰਜਰੀਪਾਕ, ਸ਼ਧੀਯ ਅਤੇ ਕਾਨਿਨੀ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਸਾਮ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਸਾਮ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਅਥਰਵਵੇਦ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਨੋ ਭਾਗ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਕਬੰਧ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਵੇਦ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਫਿਰ ਪਾਥਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਮੋਦੋ, ਬ੍ਰਹਮਬਲ ਅਤੇ ਪਿਪਪਲਾਦ—ਇਹ ਚਾਰੇ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਅਚਲ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਸਿੱਖਿਆਰਥੀ ਸਨ, ਉਹ ਦੇਵਦਰਸ਼ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਨ। ਜਾਜਲੀ, ਕੁਮੁਦਾਦੀ ਅਤੇ ਤੀਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੌਣਕ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੈਧਵਾਯਨ ਨੇ ਦੂਜੀ ਸੰਹਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਕਲਪ, ਵੈਤਾਨ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸੰਹਿਤਾਵਿਧਿ—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਅਥਰਵਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਵਸਥਾਪਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਤ੍ਰੇਯ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੁਮਤੀ, ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ, ਫਿਰ ਸਾਵਰਣੀ, ਸੋਮਦੱਤੀ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ। ਇਥੇ, ਤਿੰਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ ਮੁੜ ਤਿੰਨ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਪਰ, “ਮੇਰੀ ਚੌਥੀ ਹੈ”—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਹੋਰ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਅਣਉਪਯੋਗੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੌਮਹਰਸ਼ਣਿਕਾ ਮੁੱਖ ਮੂਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਾਸ਼੍ਯਪਿਕਾ ਦੂਜੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨਿਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੋਦਾ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੱਲ ਪੰਦਰਾਂ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦਸ ਹੋਰ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਸ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ। ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਮ ਗੀਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਧਵਰਯਵ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਛੰਦ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੋਂ, ਗ੍ਰਾਮਯ ਅਤੇ ਆਰਣ્યਕ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰਾਮਯ ਅਤੇ ਆਰਣ્યਕ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਿਗ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਯਜੁਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੈਤਿਰੀਯ ਵੀ ਪਰਕਸ਼ੁਦ੍ਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਿਗ ਸੰਹਿਤਾ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦਾ ਚੌਗੁਣਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕਯ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜੁਸ ਅਤੇ ਰਿਕ ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਕ ਛੰਦ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਛਬੀਸ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ। ਕੁੱਲ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਕ ਛੰਦ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਥਰਵਣਾਂ ਦੀਆਂ ਰਿਕ ਛੰਦਾਂ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਆਂਗੀਰਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਣ્યਕ ਵੀ ਫਿਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਡਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਵੇਦਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਹੋਰ ਵਿਕਲਪ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਆਪਰ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਵੰਡਾਂ ਵੀ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਚਾਰ ਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਮੀਮਾਂਸਾ ਅਤੇ ਨਿਆਯ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗਿਆਨ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਯੁਰਵੇਦ, ਧਨੁਰਵੇਦ ਅਤੇ ਗਾਂਧਰਵ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਣੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਆਏ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਕਾਸ਼੍ਯਪ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਭਾਰਗਵ, ਆਂਗੀਰਸ ਅਤੇ ਆਤ੍ਰੇ, ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।