ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਨਿਰੁਕਤ ਨੂੰ ਚੌਥਾ ਬਣਾਇਆ। ਧੀਮਾਨ, ਤਬਲਾਕਾ ਅਤੇ ਗਜਾ—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਬੜੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਚੇਲੇ ਸਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ। ਤੀਜਾ ਚੇਲਾ ਆਰਜਵ ਸੀ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਸੰਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦੇ ਛਿਆਸੀ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਨਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੰਕਲਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—ਉਹ ਸੀ ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕ੍ਯ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸੰਕਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ, ਮੱਧ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਮੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਸੁਰੀ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਰੰਭਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਇਹ ਚਰਕਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਨਕਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਚਰਕਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਜਾਣੋ। ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਉਹ ਕਰਨਗੇ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੁਟੋ ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿਓ।" "ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉੱਠਾ ਦਿਆਂਗਾ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਗਿਆਨ ਖੂਨ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਗਲ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਗਿਆਨ ਬ੍ਰਹਮਰਾਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਚਰਨ ਕਰਕੇ ਚਰਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਰਕਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ; ਹੁਣ ਵਾਜਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਮਧਯੰਦਿਨਾ ਉਸ ਦਾ ਵੈਧ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਧਯ ਤੇ ਅਧਬੁੱਧਕ ਵੀ। ਆਵਟੀ, ਪੁੰਡ੍ਰ, ਵੈਣੋਯਾ ਅਤੇ ਸਪਰਾਸ਼ਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 101 ਸੀ। ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ (ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ) ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਸਵ ਨੇ ਸੁਕਰਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਚੇਲਾ ਪੌਸ਼ਯੰਜੀ ਸੀ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਪੌਸ਼ਯੰਜੀ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਅੱਧੀ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਕੌਸ਼ਿਲਯ ਨੇ ਪੰਜ ਸੰਹਿਤਾ-ਸੰਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਪੌਸ਼ਯੰਜੀ ਦੇ ਚਾਰ ਚੇਲੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ ਸੁਣੋ: ਸਕੋਟਿਪੁਤ੍ਰ, ਸੁਸਹਾ, ਸੁਨਾਮਾ ਅਤੇ ਵਿੱਤਲੌਗਾਕ੍ਸ਼ਿਨ। ਕੁਸ਼ੁਮਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚੇਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਰਾ੍ਸ਼ਰ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।