ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਚੇਲੇ—ਚੁਨੀਂ ਹੋਏ ਛਿਆਲੇ (46) ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਭਾਲੋਭ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਬਾਲਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੱਲ ਨਵੇਂ (90) ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਹੋਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੂ, ਸੁਮਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਵਰ ਵੀ ਹਨ। ਤਥਾਪ੍ਰੀਤਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵਾ, ਸੁਮੂਲੀ ਅਤੇ ਬਾਸਕਲੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਵੈਯਾਸਕੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ੁਕ, ਲੌਕੀ ਅਤੇ ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾ ਵੀ ਇਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਆਰਣਯ, ਇਲਕਾ, ਉਪਮਨਯੂ ਅਤੇ ਵਿਦਾਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਦਰਪ, ਕਹੋੜਾ, ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕ੍ਯ ਅਤੇ ਸ਼ੌਨਕਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਨ। ਅਦਿਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਲਾਪਾ ਅਤੇ ਮਾਨਵੀ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਮੁਦਗਲਾ, ਅਤੁਜੀਵ, ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਸ਼ੀਤਿਕਾ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ—all ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਅਦ੍ਵੈਤ ਸਿੱਖਿਆ, ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਧੁਨੀ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਨਾਲ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ, ਰਵਾਇਤਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਈ ਸੰਦਿਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਕਾਰਣਾਂ ਤੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਅਰਥ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਇਹ ਸਭ 'ਮਿਸ਼ਰਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਉਪਚਾਰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤਾ ਵੀ ਇਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਮਰ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ—ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਅੰਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ 'ਰਿਕ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਉਹ 'ਯਜੁਸ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ 'ਪ੍ਰਤਿਹੋਤ੍ਰ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇਵਾਂ 'ਉਪਦ੍ਰਵ'। 'ਪੰਚਵਿੰਧਿਆ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 'ਹ੍ਰੀੰ' ਅੱਖਰ ਹੈ, ਪਰ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ। ਇੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਵਿਲਾਪ ਅਤੇ ਸੋਗ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਲਕੜੀ ਦਾ ਨਿਯਮਤ ਲਕੜ ਹੈ। ਰੂਪ, ਨਿੰਦਾ, ਸਤਕਾਰ, ਗਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਚੌਵੀ (24) ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸ਼ਾਪ, ਉਲਟ-ਸ਼ਾਪ, ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੀ ਹਨ। ਵੱਖਰਾ, ਦੋਸ਼, ਕਥਾ, ਨਤੀਜਾ ਅਤੇ ਚੋਣ ਵੀ ਹਨ। ਵਿਲਾਪ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਵੀ (24) ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਰਣ, ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ, ਨਿੰਦਾ, ਸਤਕਾਰ, ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਖਜਾਨਾ—ਅਤੇ ਉਪਮਾ—ਇਹ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ, ਵਿਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।