ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਮਕਸਦ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਧਰਮ ਦੀ ਥਾਂ ਅਧਰਮ ਵਧ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਯੁੱਗ ਅੰਤ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤਤਕਾਲੀਕ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਧਰਮ ਇਕ ਸਾਲ ਤਕ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇਕ ਮਹੀਨਾ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸੰਧਿਆ-ਕਾਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ। ਜਿਵੇਂ ਜੁੱਗਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਵਕਤਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਸੰਧਿਆ-ਕਾਲ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਧਿਆ-ਕਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮਤੀ ਨਾਮਕ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀਹ ਸਾਲ ਤਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧਾਰਮਿਕ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉੱਤਰੀ, ਮੱਧ, ਪੂਰਬੀ, ਦੱਖਣੀ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਡ੍ਰਾਵਿੜ ਅਤੇ ਸਿੰਹਲੀ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਸ਼ਾਰ, ਬਰਬਰ, ਚੀਨ, ਸ਼ੂਲਿਕ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਖਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਮਤੀ, ਮਾਧਵ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਿਛਲੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਸੀ ਕਾਰਨਾਂ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਲੇਛਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਕੁਝ ਹੀ ਲੋਕ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਚੇ-ਕੁਚੇ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕਹਿੰਦੇ ਤੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਭ ਲੋਕ ਆਪਸੀ ਡਰ ਵਿਚ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ, ਬਿਨਾ ਵਜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਕੋਈ ਲਾਜ ਰਹਿੰਦੀ, ਨਾ ਪਛਤਾਵਾ, ਨਾ ਮੋਹ, ਨਾ ਸ਼ਰਮ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਸਰਹੱਦੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਾਸ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਝ ਹੀ ਲੋਕ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੰਤੁਲਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਲੀ ਵਿਚ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਜਾਂ ਮਤਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਨਵਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਿੱਧ-ਪੁਰਖ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਕੇਵਲ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।