ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ sirf ਆਪਣੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਹਰ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ—even ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਖੁੰਬਲ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਘੁੰਮਣਗੀਆਂ। ਕਈ ਲੋਕ ਸਨਿਆਸੀ ਬਣਨ ਦਾ ਢੋਂਗ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚਾ ਤਿਆਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਲਿ ਦਾ ਯੁੱਗ ਇੰਨਾ ਗਿਰ ਜਾਏਗਾ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਦੁਨੀਆਂ ਝੂਠੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਦਿਖਾਉਣਗੇ। ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਹੱਥ ਫੈਲਾ ਕੇ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣਗੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਪਕਾਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਪਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਸੁੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਲੋਕ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ। ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਲੁਟੇਰੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਗੁੰਡੇ, ਵਿਖੁੰਬਲ ਵਾਲਾਂ, ਲੱਕੜੀਆਂ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਮੂੰਡੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਗੇਰੂਆਂ ਚੋਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਫਸਲਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਚੋਰ ਵੀ ਹੋਣਗੇ। ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਯ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਸੁਖ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਯਜਨ-ਹਵਨ ਵਿਗੜ ਜਾਣਗੇ, ਧਰਮ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੇਦ ਵੇਚਣਗੇ, ਕੁਝ ਤੀਰਥ ਵੇਚਣਗੇ। ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ। ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ ਜਾਣਗੇ। ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਮਕਸਦ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ। ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਕਾਰਨ, ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਭਾਗਵਾਨ ਲੋਕ ਧਰਮ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮਹੀਨਾ। ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਸਦੇ ਸੰਧਿ-ਕਾਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਜੁਗਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸੰਧਿ-ਕਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਧਿ-ਕਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਰੀ, ਮੱਧ, ਪੂਰਬੀ, ਦੱਖਣੀ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਡਰਾਵਿਡ ਅਤੇ ਸਿੰਹਲ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਸ਼ਾਰ, ਬਰਬਰ, ਚੀਨੀ, ਸ਼ੂਲਿਕ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਖਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪਿਛਲੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।