ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਆਉਣ ਤੇ ਇਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸੁੱਕਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਅਵਗੁਣ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਤਰਕ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਏ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ ਤੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ ਮਨ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲਾਲਚ ਆਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਪਾਰ ਮੁੱਖ ਧੰਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਵਰਗਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਨਾਸ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਦਵਾਪਰ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ, ਤਿਸ਼ਯਾ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸੁਣੋ। ਹਿੰਸਾ, ਈਰਖਾ, ਝੂਠ, ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਿਰਾਵਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਰੋਗ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਡਰ ਸਦਾ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਿਸ਼ਯਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਕਲੀ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਵਗੁਣ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿਸ਼ਯਾ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਲਗਾਵ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਗਿਰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਸੌਣ, ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਲਈ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਨੌਕਰ ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਚਲਾਕੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨ-ਮੂਲ ਧਰਮ ਲੱਭਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਘੱਟ ਫਲ ਦੇਵੇਗੀ, ਪਰ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਾਧੂ ਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ, ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜ, ਸਭ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਗੇ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ, ਔਰਤਾਂ ਖੁੱਲੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਲਾਠੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਣਗੀਆਂ। ਇਸ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਜੀਵਨ ਅਪਣਾਉਣਗੇ। ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਵਪਾਰੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਸੰਸਾਰ ਝੂਠੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਿਹੇ ਝੂਠੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਲੋਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਭਿਖ ਮੰਗਣਗੇ, ਹੱਥ ਫੈਲਾਏ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਯੁੱਗ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਉਪਕਾਰ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਜਮੀਨ, ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਚੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਿਰਾਵਟ, ਲਾਲਚ, ਅਵਗੁਣ, ਅਤੇ ਦੁਖ-ਦਰਦ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।