ਧਰਮਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਇਕ ਸਾਲ ਨੂੰ ਨਵੇਂਵੇਂ ਹੋਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਲ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਨਿਯੁਤ ਹਨ। ਜੋ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲੀ—ਇਹ ਚਾਰ ਯੁਗ ਹਨ। ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਯੁਗ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਯੁਗ ਲਈ ਸੰਧਿਆ, ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਭਾਗ, ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਣਤੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ—ਇਹ ਸੰਧਿਆਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਕ ਸੌ ਸੰਧਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਭਾਗ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰ ਯੁਗ—ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲੀ—ਮੁੜ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੇ ਸਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਮਿਲ ਕੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ। ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੇ ਗੁਣਾ ਸੱਠ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਰਾਂ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਭਾਗ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਵੰਤਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਸਾਲ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਯੁਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਦੋ ਯੁਗ, ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜ੍ਯ, ਅਤੇ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸੰਕਲਨ ਸਥਾਪਤ ਹੋਏ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਲੱਛਣ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਭ ਸੱਚਾਈ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਦੁਆਰਾ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਲਈ, ਇਹ ਮਨਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ—ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ ਤਾਰਕ ਆਦਿ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਮਨਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਇਹ ਮਨਤਰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਿਖਾਏ, ਅਤੇ ਮਨੂ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਯੁ ਦੀ ਸੀਮਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹਨ, ਨਾ ਅੰਤ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਰਚੀ। ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼, ਭਾਵੇਂ ਅਰਥ ਇਕੋ ਹਨ, ਪਰ ਹਰ ਯੁਗ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੂਦਰ ਸੇਵਾ-ਯਜ੍ਯ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਜਪ-ਯਜ੍ਯ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਸੁਖੀ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੂਦਰ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਭੀ ਪਰਸਪਰ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।