ਸਾਰੇ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ—ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹੋਰ ਜੀਵ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, “ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਅਸੀਂ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਵੇਂ ਬਣੋ।” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਦਾਇਆ। ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਲੱਖਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ। ਫਿਰ ਧੰਨਵੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ, ਨਾ ਇੱਥੇ, ਨਾ ਕਿਤੇ ਹੋਰ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੋਗੇ।” ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ, ਲਾਲਚ, ਭਰਮ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਭ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਧੁਰ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਧ ਸਰੀਰ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਂਖ੍ਯ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗਚਰਮਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੁਰਾਲ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਉਹ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਹੇ ਵ੍ਰਤਧਾਰੀਓ, ਮੰਗੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ?” ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਮਰੀਚੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੰਵਰਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਨਹੀਂ।” ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਹਾਂ ਜੋ ਸੋਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਮ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਅਗਨਿ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਖ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਰਾਖ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਰਾਖ਼ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਰਾਖ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” “ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਾਹੇ ਸਥਿਰ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।” “ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਡਿਲਿਵਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਰੀਤਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।” “ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੈਂ ਹੀ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਜ, ਭਰਮ ਤੇ ਭੈ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਜੀਵ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਨੰਗੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਮੰਨਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਵਰਨ ਹੈ।” “ਜੇ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਰਾਖ਼ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਦਾ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” “ਸੂਖਮਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ, ਹਲਕਾਪਣ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰਾਜ, ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਅਸਲ ਅਮਰਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।