ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਦਿਵਯ ਨੀਲਕੰਠ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਚਿਤਾ ਦੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਦਨ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਖਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੂੰ ਸਿੰਘ ਹੈਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੀ ਹੋਵੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਕ੍ਰੋਧ, ਲਾਲਚ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਮਦ—ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਲਯ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਆਪ ਆਤਮਾ ਬਣ ਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤੇਰੇ ਅਗਨਿ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਹੋਰ ਜੀਵ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਸਥਿਰ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਜਦ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਅੱਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ। ਫਿਰ, ਧੰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। "ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਯਮਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਅਪਰੀਤਿਕਰ ਬੋਲ ਨਾ ਕਹਿਣ, ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬੋਲਣ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।" ਜਦ ਉਹ ਡਰ, ਲਾਲਚ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਨਮਨ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਕੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੁਪਤ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਧ ਸਰੀਰ ਨਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਕਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਚਮੜੇ ਦੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਦਨ। ਜੋ ਪਸ਼ੂਪਤੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਦ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿਚ ਲੱਗਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਹੇ ਵ੍ਰਤਧਾਰੀਓ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ।" ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਮਰੀਚੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੰਵਰਤ—all ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸੇਵਾ ਕਰਨਯੋਗ ਅਤੇ ਨਾ ਕਰਨਯੋਗ ਵਿਚ ਕੀ ਫਰਕ ਹੈ?" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚਾਹੇ ਅਚਲ ਜਾਂ ਚਲ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਸਾੜੀ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਰਾਖ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਰਾਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਰਾਖ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਚਾਹੇ ਅਚਲ ਜਾਂ ਚਲ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਤੱਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਪੁਰੁਸ਼ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਦੋਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਖ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਰੀਤਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।