ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਦੀ ਹਮਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਧਾ ਬਣਨ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਰੁਕ ਗਈ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੋ ਚਮਕ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਮਕੀ। ਉਹ ਯਜਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸੀ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਗਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ਾ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਥੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੰਡਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਹਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਬੁਰਾਈ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੁਵਾਰ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ। ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲੋ ਅਤੇ ਇਕ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੋ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਧੰਨਵੰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਸੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਦੁਵਾਰ-ਜਨਮ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।" ਇਉਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਕਰਤੂਤ ਸਮਝ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਧੰਨਵੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਤਾਰੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਯਜਨ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਤਦ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਨੇ ਉੱਲੂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ-ਭੂਰੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਧੂਆਂ, ਧੀਆਂ ਤੇ ਪੋਤੀਆਂ ਵੱਲ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਸਮਝ ਕੇ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ—"ਇਹ ਦੇਵ ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਦੇਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਇਹ ਧੰਨਵੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਮਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੋ ਕੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਕੇਸ ਦੀ ਲਟ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਲਾਗਨੀ ਹੈ, ਕਲੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮਕੇਤੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਹਨੇਰਾ ਅੱਗ ਹੈ, ਰਜੋ ਗੁਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਤਵ ਗੁਣ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇੱਕਤਾ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਦੁਵਾਰ-ਜਨਮ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।