ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਉਪਜਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਗੀ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਗਏ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਾ ਦਿੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਖੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਵਿਲੀਨ ਹੈ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਅਪਰਕਟ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਿੱਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵੱਡੇ, ਹੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਦਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਹਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਰਪਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਹੋ। ਵੇਦ, ਸੰਸਾਰ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਮੂਰਤ ਹਨ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧ, ਪਾਣੀ 'ਚ ਰਸ, ਅੱਗ 'ਚ ਰੂਪ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਝਲਕ ਹਨ। ਹਵਾ 'ਚ ਸਪਰਸ਼, ਚੰਦ 'ਚ ਰੂਪ, ਇਹ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਬੁੱਧੀ 'ਚ ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਬੀਜ, ਇਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਚਦੇ ਹੋ। ਦੱਖਣੀ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਉੱਤਰੀ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ—ਵਾਲਾਖਿਲਿਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਤਪਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ—ਉਮਾ, ਸੀਤਾ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਕੁਹੂ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਬੀਜ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਅਨੰਦ ਰੂਪ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੋਧਾ, ਹੇ ਸੋਨਾ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਹੇ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਨੀਲਕੰਠ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੂੰਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨੇਉ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਦੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ।" "ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।" "ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋ। ਮੇਰਾ ਖੱਬਾ ਬਾਂਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।'" "ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਦੀਵ ਭਗਤੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਬਣੀ ਰਹੇ।'" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੋਂ ਲੁਕ ਗਏ। ਇਹ ਹੀ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।