ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿੱਧ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨਾਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਸਦੀਵੀ ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ।" ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਚੇ।" "ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਦ ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਰੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਤੇਜੋਮਈ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਰਮ ਯੋਗੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।" "ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਖੜੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।' ਮੇਰੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬੜੀ ਅਦਭੁਤ ਸੀ। ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਚੱਕਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੀਦਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਸੀ।" "ਉਸ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅਪਰਗਟ ਲਿੰਗ ਸੀ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਇੱਕ ਬਾਹ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਕਦੇ ਦਿਸਦੀ, ਕਦੇ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ। ਉਸ ਵਿਚ ਅਤੁੱਟ ਤੇਜ ਸੀ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੰਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।" "ਅਸੀਂ ਸੋਚਿਆ, ਆਓ ਇਸ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਦਾ ਅੰਤ ਪਤਾ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਪਰ, ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਡਰ ਗਿਆ। ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।" "ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਗਵਾ ਬੈਠੇ। ਉਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਅਪਰਗਟ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਸਦੀਵੀ ਯੋਗ ਦੇ ਆਚਾਰ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਤਨ, ਵਾਮਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਦ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਵਾਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੋ, ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰਤਾ ਹੋ।" "ਵੇਦ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੋ। ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੂਪ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਪਰਸ਼, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿੱਚ ਰੂਪ—ਇਹ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ, ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਚਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਦੱਖਣੀ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਉੱਤਰੀ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ। ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੋ।