ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ—all these beings gathered, witnessing ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਣ ਘਟਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬੜੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: “ਹੇ ਉਹ ਜੋ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਰਾ ਸ਼ੌਰ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੌਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਹਵਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਾਣੀ ਹੈਂ।” ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ 'ਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਸੁਣਾਈ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੜਕ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ 'ਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਦਾਡ਼ ਪੀਲੀਆਂ, ਗਲਾ ਨੀਲਾ, ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਉਹ ਨੰਦੀ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦੁਖੀ ਲੋਕ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਨਵ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਤਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਰਚਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਗੁਫਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ, ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲਕੜਾਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ (ਦ੍ਵਿਜ) ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।” ਜਦੋਂ ਬਲੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਸਿੱਧ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ—all approached the great-souled one and praised the Supreme Person, Hari. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਭਲਾਈ ਮਿਲੀ ਹੈ।” ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਬੋਲਿਆ: “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਕਾਰਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਅਪ੍ਰਕਟ ਸਨ—ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਰ ਧਾਰ ਲਏ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੂਰੋਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਸਿਮ ਤੇਜ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਪੜ੍ਹਨ, ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।