ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਕਮਲ-ਨੈਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਥੋਂ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲਯ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦਾ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਲਵੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ" ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੰਠ ਵਿਚ ਉਹ ਵਿਸ਼, ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਾਂਗ, ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਚੰਬੜ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਵਚਨ ਆਖਿਆ। ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਹੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਵਾਹ! ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਅੱਗ ਹੋ, ਹਵਾ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਾਣੀ ਹੋ।" ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-अपने ਵਿਹੰਗ-ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। "ਇਹ ਕਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗੁਪਤਤਾ ਹੈ, ਸਭ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਕਹੀ, ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਥਾ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਨਿੱਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦਾ ਕੇਸ ਪੀਲਾ, ਕੰਠ ਨੀਲਾ, ਤੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਛਾਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੰਦੀ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਨੰਦੀ ਜਿੰਨੀ ਹੀਰੋਈਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਤਰੱਕੀ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।" "ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਦੌਲਤ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਅਚਰਜਮਈ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧਕ ਵਾਘ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।" "ਇਹ ਕਥਾ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਰਚੀ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ।" "ਮੈ, ਗੁਫਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨਾਲ, ਨੰਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹ ਲਈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚਾ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਅਤੇ, "ਜਦੋਂ ਬਲੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਗਿਆ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਜੋ ਸਵੈੰਭੂ ਨੇ ਕਹੀ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਦੇ ਸੁਣਨ ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਲਾਭ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।