ਨਿਯਮ ਤੇ ਕਾਇਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਠਹਿਰਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਉੱਤਰੀ ਅਯਨ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ 'ਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਯਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਅਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਦੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਤੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਦਾ ਚੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਡੁੱਬਣਾ ਇਕੋ ਸਮੇਂ 'ਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਤੇ ਅਮਾਵੱਸ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਚਾਲ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਸਤਾਰੇ, ਪੂਰੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਵੈਨਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਚਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ, ਜੁਪਿਟਰ, ਹੈ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤਾਰਾ ਅਡੋਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਥਾਨ ਵੀ ਉੱਤੇ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭੁੱਲ ਭਲਾਈ ਦੇ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਟਾਪੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਇੰਝ ਹੀ ਇਹ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਤਾਰੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਭਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਠੰਢੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਚੰਦਰਮਾ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਿਸ਼ਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਭਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਵਾ ਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਵਾ ਆਾੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਹੈ। ਬੁੱਧ, ਜੋ ਮਧੁਰ ਗ੍ਰਹ ਹੈ, ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਆਰਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਗ੍ਰਹ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰਹੂ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਗੋਲਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹ, ਭਰਗਵ ਆਦਿਕ ਸਮੇਤ, ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਹ ਇਕ ਖਾਸ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹੀ ਵੰਡ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਰ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਪੁਛਲ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ, ਤੇ ਅਯਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਅਯਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਘ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਲ ਤੇ ਅੱਖ ਦੀ ਝਪਕ, ਇਹ ਸਭ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ! ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਾਲ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇੰਝ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਵਿਆਵਸਥਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਸ਼੍ਰਵਣ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਧ੍ਰੁਵ ਤੇ ਸੰਕੁਚਿਤ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵਿਉਂਤ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਰੂਪ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪਾਂਤਰ ਹੈ। ਚਾਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਨੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹੈ।