ਸੁਣੋ, ਧਰਮਵਾਨ ਜਨੋ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਕਥਾ। ਜੈਵ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਲੌਹਿਤਾ ਨੂੰ ਲੋਹਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੌਧਾ, ਬੁੱਧ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਭਾਨੁ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤਦ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤੱਤ ਵਿਘਟਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਜੋ ਮਾਣੀ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਤਾਨਿਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮਸੂਤਾ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਵਾਸੁ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦ੍ਯਾ ਦਾ ਆਚਾਰਯ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀਸ਼ਚਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਜਨਾ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਤਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਖ ਦੇ ਪੁਤਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮਾਣੀ ਹੋਈਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤਾਰਾ, ਗ੍ਰਹ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਲੇਖ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਵਸਵਤ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਆਵਾਸ ਚਿੱਟਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪੰਜ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਹੈ। ਭੌਮ, ਨੌਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਆਵਾਸ ਲੋਹਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਾ, ਅੱਠ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਇਹ ਘਣੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਸਾਵਿਤਾ ਦਾ ਅਕਸ 9,000 ਯੋਜਨ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਦੋਹਾਂ ਗੁਣਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਛਾਂ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਗੋਲ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਭਾਨੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਮਾਪ, ਯੋਜਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਗਲ ਤੇ ਸ਼ਨੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨਾਲੋਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਘੱਟ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰਵਾਨ ਜਾਣੋ। ਜੋ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝੇ ਕਿ ਜਿਆਦਾਤਰ ਤਾਰੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਪੰਜ ਸੌ, ਚਾਰ, ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਦੋ ਯੋਜਨ—ਇਹ ਮਾਪ ਹਨ। ਅੱਧੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਗੀ ਮਾਪ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਮੰਗਲ, ਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਵਕਰੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਹੌਲੀ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਧਾਰਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉੱਤਰਾਯਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਖਿਣਾਯਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਵੀ ਦਿਸਦਾ। ਵਿੁਵਤ ਸਮੇਂ, ਚੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਡੁੱਬਣਾ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਅਤੇ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਚਕ੍ਰਵਾਲੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਣੋ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਵਕਰੀ ਗਤੀ ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਕਰੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਦਭੁਤ ਗ੍ਰਹਾਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸਮਝ।