ਰੁਦ੍ਰ, ਉਪੇਂਦ੍ਰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ—all of these, along with the Supreme Self, the lord of all worlds, the great god, the progenitor of all beings, arise from the same source. ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਾਣੋ ਕਿ ਜੋ ਸੂਰਜ ਹੈ—ਉਜਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ—ਉਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਾਰਥੀ ਅਤੇ ਗਿਆਤਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ—ਪਲ, ਮੁਹੂਰਤ, ਦਿਨ, ਰਾਤਾਂ, ਪੱਖ—all of these exist only because of the sun. ਜੇ ਸੂਰਜ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਜੇ ਮੌਸਮਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫੁੱਲ, ਜੜਾਂ, ਜਾਂ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਕਰਤਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਸੂਰਜ ਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਉੱਪਰ, ਹੇਠਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਪ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਉੱਪਰ, ਹੇਠਾਂ, ਸਾਰਥਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੱਤ ਕਿਰਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹਨ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਣ ਵਿਸ਼ਵਸ਼ਰਵਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਰਣ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰਿਕੇਸ਼ਾ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਸ਼ਰਵਾ, ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਸੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੀਂ ਕਿਰਣ ਅਰਵਾਵਸੁ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਰੂ (ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ) ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹ, ਨक्षਤਰ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ 'ਨਕਸ਼ਤਰ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ 'ਤਾਰਕਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਿੱਟੇਪਣ ਕਰਕੇ ਵੀ 'ਤਾਰਕਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈਣ ਕਰਕੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਤਪस्या ਵੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਿਤਾ (ਸੂਰਜ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਿੱਟੇਪਣ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਠੰਡੇਪਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਰਗੇ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਗੋਲ ਪাত্র ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਰੌਸ਼ਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਤਾਰੇ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਸੂਰਜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੰਦ੍ਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੈਵਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੈ, ਲੌਹਿਤਾ ਲੋਹਿਤਾ ਹੈ। ਬੌਧਾ ਬੁਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਭਾਨੁ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਸਤਕਾਰੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਿੰਡ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਥਿਤੀਆਂ ਇਥੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਘਟਨ (ਪ੍ਰਲੈ) ਤੱਕ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਅਭਿਮਾਨੀ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਦਿਵਯ ਸਥਾਨ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਤਾਨਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮਸੁਤਾ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਵਾਸੂ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਿਵਯ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਜੋ ਵਿਤਰਕ ਹੈ, ਸੰਜਨਾ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਤਾਰੇ, ਜੋ ਰਿਕਸ਼ਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਕਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਨਿਭਾਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।