ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਹੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਸਵਧਾ ਪੀ ਕੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਓਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤਮਈ ਰਸ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪਿਤਰ ਕਾਵਯਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਮੌਸਮਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਬਰਹਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀਤਾ ਗਿਆ ਹਿੱਸਾ, ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਘਟਣਾ ਤੇ ਵਧਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰਥ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਹੈ। ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਥ ਵੀ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਰਥ ਦਸ ਉੱਤਮ, ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਚਿੱਟੇ, ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟ-ਕਾਲੇ, ਨੀਲੇ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ। ਇਹ ਘੋੜੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਬੰਧਨ ਦੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਗੁਰੂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਠ ਅਕਾਸ਼ੀ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ਨੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੇ ਅੱਠ ਘੋੜੇ ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ। ਰਹੂ, ਜੋ ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਕੇਤੂ ਦਾ ਰਥ ਵੀ ਅੱਠ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਥ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਬੱਧ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਧ੍ਰੁਵ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਬੱਧੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਪਿੰਡ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬੱਧ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਵਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਜ੍ਯ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜਾਣੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਉਸਦੇ ਸੀਸ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪੱਖ ਤੇ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਹਨ। ਪੂੰਛ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਮਹਿੰਦ੍ਰ, ਮਰੀਚ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਹਨ। ਨਕਸ਼ਤਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਧ੍ਰੁਵ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਵਿੱਚੋਂ ਧ੍ਰੁਵ ਆਖਰੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਘੇਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ।