ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਜਾਮਦਗਨਯ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਂਧਰਵ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਸੂਰ્યਵਰਚਸ ਵੀ ਹਨ। ਯਜ੍ਞਾਪੇਤਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਵਿਸ਼ਯਾਤਾ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਤਪਸ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਾਵਿਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ! ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗ੍ਰਾਮਣੀ, ਯਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਭੂਤ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਾਲਖਿਲਯ ਰਿਸ਼ੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਸਤ ਅਤੇ ਉਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਧਰਮ, ਨੀਤੀ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਜੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰਾਮਣਯ, ਯਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਯਾਤੁਧਾਨ ਵੀ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵਰਖਾ, ਤਾਪ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮੰਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੌਰਵ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ। ਸਾਰੇ ਸਮੂਹ ਚੌਦਾਂ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਆਪਣੇ ਘੁੰਮਦੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੇ ਦਿਨ, ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤੇ, ਮৃদੁਭਾਵੀ ਅਤੇ ਕਾਵ੍ਯ ਵੀ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਮਾਨਵ, ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਲਗਾਤਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੋਚਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸਾਵਿਤਾ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰੀ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ। ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ, ਦਾਗ ਰਹਿਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੇਦਕ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਰੂਪਧਾਰੀ, ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਹ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਘੋੜੇ ਤਿੰਨ ਅੱਸੀ ਸੌ ਗੇਂਦਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਚੰਗੇ, ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰਾਂ ਦੇ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਦਸ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਖੱਬੇ ਤੇ ਪੰਜ ਸੱਜੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਵਧਦੀਆਂ ਤੇ ਘਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਸਮੇਤ, ਜਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਦਸ ਸੁੰਦਰ, ਦਿਵ੍ਯ, ਅਥਾਹ, ਮਨ-ਵੇਗ ਘੋੜੇ ਉਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸ਼ਵੇਤ ਅਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਹਸ਼੍ਰਵਾ, ਯਜੁ, ਚੰਡ, ਮਨਸ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਵਾਜੀ, ਨਰ ਅਤੇ ਹਯਾ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਦਸ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਧ-ਮਾਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।