ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਹਨ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਸਤਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਹੈ। ਉਹ ਤਪਸਿਆ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਲੋਕ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਠੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਅੰਤਮ ਸਸਕਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਰੁਝਾਨ, ਵਿਰੋਧ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਯੌਨ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਅੰਤਮ ਸਸਕਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਇੱਕ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਗਲੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ। ਉਥੇ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋਏ ਜੀਵ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਵਸਦੇ ਹਨ। ਅਠੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਵੀਰਯ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਗਤ ਨਾਲ ਯੌਨ ਸੰਬੰਧ ਤੋਂ ਅਤੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਿਲਾਪ ਵਿਹੂਣ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਅਵਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਲੈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਲੋਕ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਰਭ-ਹਤਿਆ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਨ ਰਾਹੀਂ, ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਧਰੁਵ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਰੁਵ, ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਕ੍ਰਮ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਲਚਲ, ਇਹ ਸਾਰੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਗੜਬੜ ਦੇ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ। ਉਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਲਝਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ— ਧਰੁਵ, ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਉਸ ਦੀ ਚਲਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹ—all ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣਾ, ਚਲਣ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਤੇ—ਇਕੁਨਾਕਸ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗ—ਇਹ ਸਭ ਧਰੁਵ ਤੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਵੀ ਧਰੁਵ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹੀ ਤੇਜਸਵੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸੂਰਜ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਸੋਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਅੰਤਰਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥੰਮਣ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਮਾਇਆ ਹੈ। ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ—ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਚੰਦ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਗਰਮੀ, ਚੰਦ ਤੋਂ ਠੰਡਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਨਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਫ, ਚੰਦ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ—ਇਹ ਪਾਣੀ, ਵਾਯੂ ਬਣ ਕੇ, ਇੱਥੋਂ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।