ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਲੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ "ਅਸਤ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਦੂਰੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਦੇ ਢੱਕਣ ਕਾਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ, ਤਾਰੇ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਿੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਦਾ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾਰ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹਨੇਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਮੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਲਾਲ ਦਿੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਲਾਲੀ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਇਹ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਗ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਤ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਿਨ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੜੀਵਾਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਨੇਰਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯੋਜਨਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਬਿੰਦੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਦੱਖਣੀ ਅਯਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਬਿੰਦੂ ਵਾਲੀ ਗਤੀ ਵੀ ਜਾਣ ਲਵੋ। ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਪੈਂਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਵਿਸ਼ੁਵਤ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵਤ 'ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਮਾਪ ਯੋਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ। ਇਹ ਵੀ ਇੱਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਛੇਵੇਂ ਮਹਾਦੀਪ, ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੂਰੀ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਠਾਵੰਜ ਯੋਜਨ ਹੋਰ ਵੀ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੂਲ, ਛੇਵਾਂ ਅਤੇ ਅਜਵੀਥੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੀ ਹਨ। ਅਤੇ ਦੋ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੀ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਤਿੰਤੀ ਯੋਜਨ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਉੱਤਰ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਕਿਰਨਾਂ ਅਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫਾਸਲਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅੰਤਰ ਇਕਹੱਤਰ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਲਕੀਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰੋਂ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਵੀ, ਇਹ ਸਦਾ ਲੜੀਵਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਵੀ ਇੰਨੀ ਹੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੁੱਲ ਸਤਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਕਵੀਂ ਯੋਜਨ ਹੋਰ ਵੀ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਗੋਲ ਦਾ ਵਿਅਾਸ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਭਾਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਆਪਣੀ ਹੱਦ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਧੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੈਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।