ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਥਾ ਅਜੇਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਕੁੰਭਿਲਾ ਅਤੇ ਖਰਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਪ Hemaka ਅਤੇ ਪਾਂਡੁਰਕਾ ਦੀ ਵਸਤੀ — ਇਹ ਸਭ ਤੀਜੇ ਪੱਧਰ 'ਨੀਲਭੂਮੀ' ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਥੇ ਨੇਡਕਾ, ਜੋ ਸਪਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕਸ਼ਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵੀ ਹਨ। ਗਜਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕੁੰਜਰਾ ਦੀ ਨਗਰੀ, ਮੁੰਜਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਕਵਕਤ੍ਰ ਦੀ ਵਸਤੀ ਵੀ ਇਥੇ ਹਨ। ਚੌਥੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵੈਨਤੇਯਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਿਰੋਜਨਾ — ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ — ਅਤੇ ਵਿਦਯੁਜਝਿਵਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਹੈ। ਕਿਰਮੀਰਾ ਸਪ, ਸਵਸਤਿਕ ਅਤੇ ਜਯਾ ਦੀ ਵਸਤੀ ਵੀ ਇਥੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਪੱਧਰ, ਜੋ 'ਕੰਕੜਾਂ ਦਾ ਢੇਰ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਸੁਪਰਵਨ, ਪੁਲੋਮਨ ਅਤੇ ਮਹੀਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਹਨ। ਇਥੇ ਸੁਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਤਸ਼ੀਰਸ਼, ਜੋ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਗਾਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਇਥੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੱਤਵੇਂ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਹੈ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੀਲੇ ਸਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ — ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਹਨ, ਪਰ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਇਥੇ ਡਿਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੱਡੀਆਂ ਨਗਰੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕਈ ਯੋਜਨਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਹੈ — ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧੋਏ ਹੋਏ ਸ਼ੰਖ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਜੀਭਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅੱਗ ਦੇ ਲਪਕਦੇ ਸ਼ੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਦਾਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਹਣੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਰ ਵੀ। ਜੈਸਮਿਨ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਕਦੇ ਲੰਘਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਦੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ। ਵੱਡੇ ਸਪ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਪੇਟਾਂ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ — ਸ਼ੇਸ਼, ਅਨੰਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਤ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਰਸਾਤਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹੈ, ਅਤੇ सिद्ध ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ — ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ — ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਗਤੀ-ਚੱਕਰ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਗਤੀ-ਚੱਕਰ ਸਮੇਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਰਧ ਭਾਗ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਥਾਂ, ਬਾਹਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਗਣ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 'ਮਹੀ' ਸ਼ਬਦ ਧਰਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਗਤੀ-ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਯੋਜਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਣੋ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਅਾਸ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੇਰਾ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਗਲੇ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਯੋਜਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਇਥੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।