ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੂਲੋਕ, ਭੁਵਰਲੋਕ, ਸਵਰਲੋਕ ਅਤੇ ਮਹਰਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਲੋਕੇ—ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ—ਸਮਝਣਯੋਗ ਹਨ; ਇਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਚੰਦਨ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਆਕਾਰ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਪਾਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਕਾਰਣ ਦੇ ਅਟੱਲ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਲੋਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਅਗਲੇ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇਕ ਘਣ ਘਣਤਾ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਅਪਕ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਘਣਤਾ, ਉਸਦੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਉਪਰ ਅਤੇ ਪਾਰ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਗ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਡਿੱਗੇ ਵਰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਗ, ਘਣ ਹਵਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੱਤ ਵੀ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਅਵ੍ਯਕਤ ਤੋਂ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਟ, ਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ। ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵਿਅਪਕ ਅਤੇ ਅਸੀਮ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ; ਇਹ ਸਭ ਵਿਆਪਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਮਹਾਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸੱਤ ਪਰਤ, ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵੀ ਹਨ। ਇਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਪ ਹੈ, ਇਹੀ ਸੰਸਾਰ-ਚੱਕਰ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਿੱਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਇਹ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਇਹ ਅਨੰਤ ਦੀ ਮਾਨਸ ਦੇਹ ਹੈ। ਇਹ ਅਨੰਤ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਦਮਨਾਭ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ—ਹਰ ਥਾਂ, ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਅਟੱਲ ਸਰੂਪ ਦੇ ਹੀ ਰੂਪ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਹਨ। ਇਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਵਿਭਾਜਿਤ ਸਨ; ਵਖਰਾ-ਵਖਰਾ ਹੋਣਾ ਹੋਰ ਵਖਰੇ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ। ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸੰਚਯ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ, ਉਹ ਤੇਜ ਧਰਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਛੋਟੇ ਭਾਂਡੇ ਵੱਡੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ ਦੇ ਭਾਗ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤੱਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤਿ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਤ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਤਪਤਿ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਭਾਗ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੱਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਾਰਣ-ਸਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਹਨ। ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਓਹੀ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਮਾਤ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਤੱਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰੂਪ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਤ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਇਤਨਾ ਹੀ ਸੁਣੋ।