ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਲ ਇਕ ਸੌ ਪੰਦਰਾਂ ਅੰਗੁਲਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਜਿਹੜੇ ਟਾਪੂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਟਾਪੂ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਲੜੀਆਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਾਂਚ ਟਾਪੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੈੰਚਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕ ਨਿਆਗਰੋਧ ਰੁੱਖ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਸਾਧਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਉਮਰ, ਦੋਵੇਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣੀ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਆਤਮ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਮੂਰਖ ਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਜੀਵ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਛੇ ਰਸਾਂ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਇਹ ਟਾਪੂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਚੱਟਾਨ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਲੋਕ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਚਮਕਦਾਰ ਦੋਵੇਂ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਚਮਕਦਾਰ ਹਿੱਸਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਅਚਮਕਦਾਰ ਹਿੱਸਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਭੂਲੋਕ, ਭੁਵਰਲੋਕ, ਸਵਰਲੋਕ ਤੇ ਮਹਰਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਹੱਦ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਚੰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਇਹੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਪਾਰ ਜਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਨ-ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਪਰਤ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਵਾਰੀ ਦੱਸ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਘਣਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਆਪਣੇ ਘਣਪਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤੇ ਤੇ ਪਾਰ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅੱਗ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਗੋਲ ਹੈ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਡਲੇ ਵਾਂਗ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਇਹ ਘਣ ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਵੀ ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਵਿਅਕਤ ਵਲੋਂ ਸਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਅਸੀਮ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਇਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਇਹੀ ਵੱਡਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼्वर ਦੀ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਪਰਤਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵੀ ਹਨ। ਇਹੀ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਮਾਪ ਹੈ, ਇਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਵੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।