ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੁੱਟ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅਤਿਥੀ ਵਜੋਂ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੋਂ ਹਟ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਵਾਪਸ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਇਕੱਠ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਮੀ ਯਜਨਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯਦੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਵਰਣਯਾ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਥੇ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਸਾਰਤਕਤਾ ਇਥੇ ਸੁਖਾਲੇ ਲਈ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਘੱਟ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੈਦ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੋ ਇਹ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਹ ਭੁੱਲਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮਾਰਗ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਇਹ ਮਾਰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਾਪਸੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਸ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਕਿੱਥੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਉਥੇ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਣ੍ਯਮਈ ਸੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਚੱਲੀ। ਉਥੇ ਇਡਾ ਜੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਅਤੇ ਸਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮਕ ਗਿਆਨੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖਿਆਤੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਰੋਹਣੀ ਨੇ ਇਕ ਧੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਤੁਰੰਤ ਉੱਭਰ ਆਈ। ਰੁੰਦਤੀ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਇਕ ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਵਿਚ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਰੁਕ ਗਈ ਸੀ। ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੈਮੀਸ਼ੀਆਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੋਭੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਿਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੇਜੀਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕ ਬਣਾਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਨੈਮੀਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ। ਤਪस्वੀਆਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਸਨਾਨ ਸਮੇਂ ਵੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਕੇ, ਯਥੋਚਿਤ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਜਨ-ਸਭਾ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।