ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਯੋਦਾ ਝੀਲ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਤੋਂ, ਸਫੈਦ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵਹੀ, ਜੋ ਮਾਨਸਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਕੁਰੂ ਖੇਤਰ ਦੀ ਝੀਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਜਲ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕਈ ਸ੍ਰੋਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਭੂਮੀ ਦੇ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਖਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉੱਠਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਉੱਤਰੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਵੀ ਖਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵੀ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਸਮਵਰਤਕ ਨਾਮਕ ਅੱਗ ਉਸ ਜਲ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਪਹਾੜ ਖਾਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ 'ਤੇ ਜੋ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਦਾ ਆਕਾਰ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੀ ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ, ਉਮਰ ਤੇ ਮਾਪ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਖੇਤਰ ਧਾਰਮਿਕ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਵੀ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਲਕਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਲਕਸ਼ ਟਾਪੂ ਦੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗੋਮੇਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਖੋਜੀਆਂ। ਇਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਪਾਰਵਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਥੇ ਚੰਦਮ੍ਰਿਤਯੁ ਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਪੰਜਵਾਂ ਪਹਾੜ ਸੋਮਕਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਛੇਵਾਂ ਪਹਾੜ ਸੁਮਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਪਹਾੜ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾ ਹੈ। ਵੈਭਰਾਜਾ ਸੱਤਵਾਂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਚੰਦਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰਾ ਹੈ, ਨਾਰਦ ਦਾ ਸੁਖੋਦਯਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾ ਦਾ ਖੇਮਕਾ, ਤੇ ਵੈਭਰਾਜਾ ਦਾ ਧ੍ਰੁਵਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਕਸਰ ਇਕੱਠੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੱਤ ਗੰਗਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਧਨਵੰਤ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਅਮਰ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲ ਵੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਿਡਰ, ਖੁਸ਼, ਠੰਢੀਆਂ ਤੇ ਉਪਕਾਰਕ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਵਰਨ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ 'ਤੇ ਸਥਿਰ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਉਤਰਨ ਜਾਂ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਚਕ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਥੇ ਸਮਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਲ, ਪਹਾੜ, ਨਦੀਆਂ, ਤੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।