ਸਹਿਆ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਲਯ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਠੰਢਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੰਗੂਲੀਨੀ, ਵੰਸ਼ਧਾਰਾ ਅਤੇ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼ਿਨੀ ਵੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਕਤਿਮਤੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੁਰੂ, ਪਾਂਚਾਲ, ਸ਼ਾਲਵ, ਮਦਰੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਤੱਸ, ਕੁਸ਼ਲ, ਸੌਸ਼ਲ, ਕੁੰਤਲ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀ-ਕੋਸਲ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਵੀ ਇਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਪੂਰਬੀ ਭਾਗ ਵੀ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ ਗਿਆ। ਅੱਗੇ, ਅਪਰਾਂਤ, ਮੁਹਮਾ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਚਰਮਮੰਡਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੀਨ, ਤੁਸ਼ਾਰ, ਪੱਲਵ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਵੀ ਉਲੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਭੀਸ਼ਹ, ਉਲੁਤ, ਕੇਕਯ ਅਤੇ ਦਸ਼ਮਾਲਿਕ ਲੋਕ, ਕੰਬੋਜ, ਦਰਦ, ਬਰਬਰ ਅਤੇ ਅੰਗਲੋਹਿਕਾ ਭੀ ਇਸ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਮਕ, ਤਲਸ਼ਾਲ, ਭੂਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਇਜਿਕ, ਟੋਮਰ, ਹੰਸਭੰਗ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਟੰਗਨ ਲੋਕ, ਝਿੱਲਿਕਾ, ਆਹੁਕ ਅਤੇ ਹੁਣ ਦਰਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਲੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਪਲਵੰਗ, ਮਲਾਦ ਅਤੇ ਮਲਾਵਰਤਿਕ, ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼, ਪੁੰਦ੍ਰ, ਵਿਦੇਹ ਅਤੇ ਤਾਮਰਲਿਪਤਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਸੇਤੁਕ, ਮੁਸ਼ਿਕ, ਖਸ਼ਪਨ ਅਤੇ ਵਨਾਵਾਸਿਕ; ਅਭੀਰ, ਐਸ਼ਿਕ, ਅਟਵ ਅਤੇ ਸਰਵ ਲੋਕ; ਪੌਰਿਕ, ਮੌਲਿਕ, ਸ਼ਮਕ ਅਤੇ ਭੋਗਵਰਧਿਨ। ਫਿਰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਹੋਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਪੌਲੇਯ, ਕਿਰਾਤ, ਰੂਪਕ ਅਤੇ ਤਾਪਕ; ਨਾਸਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਕੱਛਿਪ, ਸੌਰਾਠ, ਅਨਰਟ ਅਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਦੇ ਲੋਕ; ਮਲਾਦ, ਕਰੁਥ, ਮੇਕਲ ਅਤੇ ਕੈਤਕਲ; ਤੋਸ਼ਲ, ਕੋਸਲ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ; ਅਨੂਪ, ਤੁੰਡਿਕੇਰ, ਵਿਤਿਹੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕ। ਹੁਣ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਅਪਪ੍ਰ, ਰਣ, ਉਰਣ, ਦਰਵ ਅਤੇ ਸਾਹੁਕ। ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁੱਗ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਅਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਬਾਰੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਪਲਕ੍ਸ਼ ਖੰਡ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚ ਨੰਦਨ ਵਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਸ ਪੀਦੇ ਹਨ।