ਸੁਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿਚ ਅਰਧਾ ਵੇਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਅਰਧਾ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ। ਦੋਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਤੇ ਉਚੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋ ਪਹਾੜ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸ਼੍ਵੇਤ, ਹੇਮਕੂਟ, ਹਿਮਵਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਤ ਪਰਵਤ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਸੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਤ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹਨ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਹਨ। ਹਿਮਵਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਭਾਰਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇਮਕੂਟ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਧਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਅੱਗੇ ਹਰਿਵਰਸ਼ਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਪਿਸ਼ਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਨੀਲਾ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਸਮ੍ਯਕ ਖੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਣਮਯ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਇਹ ਖੇਤਰ ਕੁਰੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਚਾਰ ਲੰਬੇ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਧਲਾ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਹੈ। ਨੀਲਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਆਧੀ ਵੇਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਬੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਆਪਣੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਚੌਕੋਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਤੁਰਵਰਣ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧੂੰਏਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਰਗਾ। ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਯੋਜਨ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉਤਨੀ ਹੀ ਉਪਰ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਘੇਰਾਈ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਇਸਦੀ ਚੌੜਾਈ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਹੈ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘੇਰਾ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਚਤੁਰਭੁਜ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸਦੀ ਘੇਰਾਈ ਵੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਉਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹਨ। ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਈਸ਼ਾਪਰਗੰਡਿਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਤੱਕ ਬੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਲੋਕ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗਤੀ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਣ, ਉੱਥੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਪੂਰਵਾ ਗੰਡਿਕਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਚੰਦ ਵਰਗੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ 10,000 ਸਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਨੀਲਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਉਥੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸੁਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਯਗ੍ਰੋਧ (ਬਨਯਨ) ਹੈ। ਇਸ ਰੁੱਖ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਹੋਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ, ਪਹਾੜ, ਲੋਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਿਅਪਕਤਾ ਤੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।