ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ੁਕਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੇ ਥਾਂ, ਯਦੁ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੋਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣੇ। ਵਿਬ੍ਰਰਸ਼ਾ ਦੀ ਅਤਿਥਿ-ਸੇਵਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹਰਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਰ ਥਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਿਚ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਣ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਗਤੀ-ਮਾਰਗ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਅਣਗਿਣਤ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਵੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਵੈਰਾਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਲੱਭਣ ਦੀ ਔਖੈਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇੱਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਲਯ ਅਤੇ ਰੂਪ-ਬਦਲਾਅ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਸੌਦਾਸ ਦੇ ਅਸਥੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਪਿਤਰ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਇੱਥੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਿਚਕਾਰ ਵੈਰ ਦੀ ਵੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੁਆਰਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇਕੋ ਵੇਦ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ। ਸੁਨਾਭ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸੱਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਠ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਗਾ, ਗਰਭਾ, ਯਵਾਹਾਰ ਅਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ੇਯਾ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪਰਮ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅਤਿਥਿ ਵਜੋਂ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੁੜ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਲੰਬੀ ਯਜਨਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਯਦੁ ਨੇ ਤਵਰਣਯਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਮੂਲ ਭਾਗ ਇੱਥੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਲਈ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।