ਵੀਰਜਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਜਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤਜਿਦ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਵਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਆਦਿ ਨੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜੋ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਮੁਨਿ ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਕਿੰਨੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿੰਨੇ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੇਰਵਾ ਸਾਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸੋ।" ਮੁਨਿ ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਚੰਗਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ। ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਵੰਡ ਹਨ। ਮੈਂ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਅਸਲਤਾਂ ਅਕਲਪਣੀ ਹਨ, ਉਹ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਮੈਂ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਨੌ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪੂਰਾ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨੌ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਹਨ। ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਮਸੁਦ੍ਰਾ' ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਧ ਪਹਾੜ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਤੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸਾ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਾਂ, ਮੇਰੂ ਤੋਂ ਇਸ ਦੀ ਖ਼ਤਰੀ ਨੈਚਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ। ਪੱਛਮ ਪਾਸਾ ਮਧੁਮੱਖੀ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਇਹ ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਅਤੇ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਗੋਲ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਰੰਗ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੈ, ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਚੌੜਾਈ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਾਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੇਰੂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਅਰਧ ਅਲਤਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਦੂਜਾ ਅਰਧ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਦੋ-ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਦੋ ਪਹਾੜ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਦੇ ਹਨ।" "ਸ਼ਵੇਤ ਅਤੇ ਹੇਮਕੂਟ, ਹਿਮਵਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਤ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ-ਯੋਗ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਤ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਪਹੁੰਚ ਹਨ। ਹਿਮਵਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਭਾਰਤ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇਮਕੂਟ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ 'ਹਰਿਵਰਸ਼' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਤੋਂ 'ਪਿਸ਼ਾ' ਹੈ, ਅਤੇ ਨੀਲਾ ਤੋਂ 'ਸਮਯਕ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਣਮਯ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, 'ਕੁਰੂ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁਨਿ ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ, ਟਾਪੂਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਸ-ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।