ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਲੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਕਾਰਜ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ—all ਇਹਦੇ ਹੀ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਅਨੁਵਤਸਰ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਹਾਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਦਾਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਅੱਗ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ—all ਇਹਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਰੰਭਕ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਨੀਲਾ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਵਸ਼ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸਾਧਨ, ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਸਾਲਾ ਸਮਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਲੋਂ ਇਕ ਯੁਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਛੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇਕ ਸਮੂਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਧੂ ਮੌਸਮ ਆਦਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਨਦੀ ਦੇ ਵਗਦੇ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੰਨੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਹੀਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਣਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੀਰ-ਯਸ਼ਸਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਕਸਦ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਖੰਡਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਭਲਾਈ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਆਰੀ, ਕਰਦਮ—ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ—ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦਸ ਬਹਾਦਰ ਭਰਾ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀਸ਼ਮਾਨ, ਦਯੁਤਿਮਾਨ, ਹਵਿਆ, ਸਵਨਾ, ਅਤੇ ਸਾਭਰਾ ਆਦਿਕ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ, ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਅਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ 'ਤੇ, ਸੁਣੋ, ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਨੂੰ ਪਲਕਸ਼ ਟਾਪੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜੋਤੀਸ਼ਮਾਨ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਟਾਪੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਨੇ ਹਵਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਾਕਾ ਟਾਪੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਸਵਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਵੀਤਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਖੇਤਰ ਮਹਾਵੀਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਵਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਕਾ ਟਾਪੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ—ਕੁਸੁਮੋੱਤਰਾ, ਮੋਦਾਕਾ, ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹਾਦ੍ਰੁਗ। ਕੁਮਾਰਾ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਕੌਮਾਰਾ ਦੂਜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਣੀਵਾ ਵਿੱਚੋਂ, ਚੌਥਾ ਇੱਥੇ ਮਣੀਵਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਜਨਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਤੇ ਯਸ਼ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।