ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਗੇ। ਹੋਰ ਸਭ ਸਤੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ ਜੋ ਜਠਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿṣ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਜਦੋਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਖਿਨ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇਗਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ, ਤੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਰੁਦ੍ਰ—ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਸਿਮਤ ਹੈ—ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਦੇਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਪੂਰਨ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਦਾ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਭਵਾਨੀ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਮਘਵਾਨ ਦੀ, ਇਹ ਸਤੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਜਨਮਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣੀ। ਪਹਿਲੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਪਛਤਾਵਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕੋਈ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਦਕ੍ਸ਼ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਯਾਮਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਇਹ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸ਼ਕਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਤੀ ਮੱਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ: ਵਿਭਾਸਾ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪ੍ਰਯਾਤੀ, ਵਿਸ਼੍ਰੁਤ, ਦਿਉਤੀ, ਅਸਮਾ, ਉਗ੍ਰਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੁਨਯ, ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾ, ਤੁਰੀਯ, ਇਦ੍ਰਯੁਕ, ਯੁਕਤ, ਗ੍ਰਾਵਜਿਤ, ਜਰਾ, ਵਿਭੂ, ਵਿਭਾਵ, ਚੀਕ ਅਤੇ ਦੁਰਦਿਹ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਰਵੋਪਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਭੋਗਦਾ ਸੀ। ਸੁਪਰਣ, ਯਕ੍ਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਜਾਤੀਆਂ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਵਿਖੇ ਵਿਖੰਡਨ ਨਾ ਆਵੇ।