ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਲ (ਵਰ੍ਹਾ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋਰ ਮੌਸਮ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਮੌਸਮ ਇਕ ਮੂਲ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਪਦ (ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ), ਚਤੁਸ਼ਪਦ (ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ), ਪੰਛੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮੀ ਸਵਭਾਵ, ਮੌਸਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਸਵਧਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੋ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਦੋਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਸਨ। ਅਗ્નਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੈਨਾ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਲਈ ਧਾਰਣੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਜੀਵਣੀ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨਾ ਨੂੰ ਹਿਮਾਵਤ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ। ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨਾ ਨੇ ਮੈਨਾਕਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨਾਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰੌਚਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕ੍ਰੰਜਾ ਟਾਪੂ ਦਾ ਨਾਮ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਧਾਤੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਯਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਧਾਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਿਯਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੇਲਾ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਵਰਣਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ ਨੂੰ ਦੱਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨੀ ਨੇ ਸੁਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸੋ। ਫਿਰ ਸੁਤ ਨੇ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ, ਸਤੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਪਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ (ਸ਼ਿਵ) ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦਕਸ਼ ਵੱਲ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਹੀ ਰਹੀ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਰ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—"ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਛੋਟੀ ਧੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪੂਜਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਭਾਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਉੱਤਮ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨਿਸ਼ਠ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯੋਗੀ ਤੇ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਹਨ—ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਸਤ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਹ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ।" ਦਕਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ—"ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਰਵ (ਸ਼ਿਵ) ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਣਾਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਕਸ਼ ਦਾ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਹੈ, ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਤਮ-ਸੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ; ਮੈਂ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਬੈਠੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਿਆਈ।