ଦେଵାନ୍ଵଯେ ଦେଵତା ହି ସପ୍ତ ସଂଭୂତ ଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ବଂଶରେ, ସପ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆଵର୍ତ୍ତମାନା ଦେଵାସ୍ତେ କ୍ରମେଣୈତେନ ସର୍ଵଶଃ
ଏହି ଦେବମାନେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ପୁନଃପୁନି ଏହିପରି ଭାବରେ ଆସନ୍ତି।
ତତସ୍ତେ ଵୈ ଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭାଵେଷ୍ଵନିତ୍ଯତାମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅସ୍ଥିରତା ଦେଖି—
ନିଵୃତ୍ତଵୃତ୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵେ ଽତ୍ରସ୍ଥାଃ ସୁମନସସ୍ତଥା
ଏଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି, ଶୁଭ ମନ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଽନେନୈଵ କାଲେନ ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତାସ୍ତପସ୍ଵିନଃ
ତାପରେ, ଏହି ସମୟରେ, ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବାମାନେ—
ଇହୋତ୍ପନ୍ନାସ୍ତତସ୍ତେ ଵୈ ସ୍ଥାନାନ୍ଯାପୂରଯନ୍ତ୍ଯୁତ
ଏଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ସେମାନେ, ପରେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦଶକୃତ୍ଵୋ ନିଵର୍ତ୍ଯଵୈ
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଦଶଥର ପଛକୁ ଫେରାଯାଇଥିଲେ।
ପୂର୍ଣୋପୂର୍ଣୋ ତତଃ କଲ୍ପେସ୍ଥିତ୍ଵା ଵୈରାଜକେ ପୁନଃ
ତାପରେ, କଳ୍ପର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ପୁଣି ବୈରାଜ କାଳରେ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ତୁ କଲ୍ପେ ଵୈରାଜକେ ଗତେ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ, ବୈରାଜ କଳ୍ପ ସମାପ୍ତ ହେବାବେଳେ,
ଏଵଂ ପୂର୍ଵାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଗତେନ ଵୈ
ଏଭଳି, ପୂର୍ବପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ,
ଏଵଂ ଦେଵଯୁଗାନୀହ ଵ୍ଯତୀତାନି ସହସ୍ରଶଃ
ଏଭଳି, ଏଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ଦେବଯୁଗ କଟିଯାଇଛି।
ନ ଶକ୍ଯମାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ତେଷାଂ ଵକ୍ତୁଂ ପ୍ରଵିସ୍ତରମ୍
ସେମାନଙ୍କର କଥାକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଏଵମେଵ ନ ସଂଦେହୋ ଯଥାଵତ୍କଥିତଂ ମଯା
ଏଭଳି, ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ, ମୁଁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଏହା କହିଛି।
ସୂତମାହୁଃ ପୁରାଣଜ୍ଞଂ ଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯଂ ମହାମତିମ୍
ସେମାନେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ସୂତଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କଲେ।
ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଚୈଵ ଯତ୍କାଲଂ ତନ୍ନୋ ବ୍ରୂହି ଯଥାତଥମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ କେତେ ସମୟ ରହନ୍ତି, ତାହା ଆମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କହ।
ସୂତଃ ପୌରାଣିକୋ ଵାକ୍ଯଂ ଵିନଯେନେଦମ ବ୍ରଵୀତ୍
ପୁରାଣ ପାଠକ ସୂତ ବିନୟ ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵାସ୍ତତ୍ର ଦଶ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତେ ଽଜ୍ଵରାଃ
ସେଠାରେ, ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ, ସେ ଦଶଜଣ କଷ୍ଟରହିତ ଭାବେ ରହନ୍ତି।
ସ୍ଥିତଲୋକସ୍ଥିତତ୍ଵାଚ୍ଚ ତେଷାଂ ଭୂତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସେମାନେ ସ୍ଥିର ଲୋକରେ ଥିବାରୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ବ କିଛି ନାହିଁ।
ଏଵମେଵ ମହାଭାଗାଃ ପ୍ରଣଵଂ ସଂପ୍ରଵିଶ୍ଯ ହ
ଏଭଳି, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ପ୍ରଣବ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତଦା ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଧ୍ଯଵସାଯି ନଃ
ଏଭଳି କହି, ସେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ସଂପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ଶାନ୍ତା ଦୀପର୍ଚିଷୋ ଯଥା
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ, ଦୀପର ଆଗୁନି ପରି, ଲୟ ହେଇଯାନ୍ତି।
ଲୋକଂ ତଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵେ ତେ ଭାଵନାମଯମ୍
ସେ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ଭାବରୂପ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଵୈରାଜେଭ୍ଯସ୍ତଥୈଵୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ମନ୍ତରେ ଷଡ୍ଗୁଣେ ତତଃ
ଏଭଳି, ବୈରାଜମାନେଠାରୁ ଉପରେ, ପରେ ମଧ୍ୟରେ ଛଅଟି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଲୋକରେ,
ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରଣଵାତ୍ମାନୋ ବୁଦ୍ଧିଶୁଦ୍ଧତଯା ସ୍ଥିତାଃ
ସମସ୍ତେ ପ୍ରଣବ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ, ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି।
ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵୈସ୍ତେ ନାଭିଭୂଯନ୍ତେ ଭାଵତ୍ରଯଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରର ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ି ନାହାନ୍ତି।
ପ୍ରଭାଵଵିଜଯୈଶ୍ଵର୍ଯସ୍ଥିତିଵୈରାଗ୍ଯଦର୍ଶନଃ
ସେମାନେ ଶକ୍ତି, ବିଜୟ, ସ୍ୱାଧୀନତା, ଦୃଢତା ଓ ବିରକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣା ସହଦେଵୈଶ୍ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରତିସଂଚରେ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟ ଆସେ,
ଅଵ୍ଯକ୍ତେ ସଂପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ସର୍ଵେ ତେ କ୍ଷଣଦର୍ଶିନଃ
ସେ ସମସ୍ତ କ୍ଷଣମାତ୍ର ଦେଖିପାରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଅବ୍ୟକ୍ତରେ ଲୟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଦେଵର୍ଷଯୋ ବ୍ରହ୍ମସତ୍ରଂ ସନାତନମୁପାସତେ
ଦେବଋଷିମାନେ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମସତ୍ରକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
କର୍ମାଭ୍ଯାସକୃତାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଵେଦାନ୍ତେଷୂପଲକ୍ଷ୍ଯତେ
କର୍ମର ଅଭ୍ୟାସରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବେଦାନ୍ତରେ ପ୍ରତିପାଦିତ।