ସମାସେନ ମଯା ଵିପ୍ରା ଭୂଯସ୍ତଂ ଵର୍ତ୍ତଯାମି ଵଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଏବେ ସଂକ୍ଷେପରେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି କହିବି।
ମରୀଚିଃ କଶ୍ଯପୋ ଦକ୍ଷୋ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚାଙ୍ଗିରା ଭୃଗୁଃ
ମରୀଚି, କଶ୍ୟପ, ଦକ୍ଷ, ବଶିଷ୍ଠ, ଅଙ୍ଗିରା ଓ ଭୃଗୁ—
ପୂର୍ଵଂ ତେ ସଂପ୍ରସୂଯନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସା ଇହ
ଏହିମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।
କଲ୍ପଦାହେଷୁ ତୁ ସଦା ତଥା କାଲେଷୁ ତେଷୁ ଵୈ
କଳ୍ପ ସମାପ୍ତିରେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସମୟ ଆସେ, ସେ ସମୟରେ—
ଶିଖାଃ ସଂଵର୍ତ୍ତକାଗ୍ନେର୍ଯାଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ସଵାସନାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆଶା ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂହାର ଅଗ୍ନିର ଶିଖାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ମହର୍ଲୋକେଷୁ ଦୀପ୍ତେଷୁ ଜନମେଵାଶ୍ରଯନ୍ତି ତେ
ମହର୍ଲୋକର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନେ କେବଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ତେ ତୁଲ୍ଯସାମର୍ଥ୍ଯା ସ୍ତୁଲ୍ଯମୂର୍ତ୍ତିଧରାସ୍ତଥା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ସମାନ ଆକୃତି ଥିବାମାନେ—
ଵ୍ଯୁଷ୍ଟାଯାଂ ତୁ ରଜନ୍ଯାଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଯୋନିତଃ
ରାତି ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ମୂଳ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ—
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵାଦଯଃ ସର୍ଵେ ମରୀଚ୍ଯନ୍ତାସ୍ତୁ ସାଧକାଃ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ଆଦି ଓ ମରୀଚି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ—
ଯାମାଦଯଃ କ୍ରମେଣୈଵ କନିଷ୍ଠାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରଜାପତେଃ
ଯମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଥିବା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନ।
ଦେଵାନ୍ଵଯେ ଦେଵତା ହି ସପ୍ତ ସଂଭୂତ ଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ବଂଶରେ, ସପ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆଵର୍ତ୍ତମାନା ଦେଵାସ୍ତେ କ୍ରମେଣୈତେନ ସର୍ଵଶଃ
ଏହି ଦେବମାନେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ପୁନଃପୁନି ଏହିପରି ଭାବରେ ଆସନ୍ତି।
ତତସ୍ତେ ଵୈ ଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭାଵେଷ୍ଵନିତ୍ଯତାମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅସ୍ଥିରତା ଦେଖି—
ନିଵୃତ୍ତଵୃତ୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵେ ଽତ୍ରସ୍ଥାଃ ସୁମନସସ୍ତଥା
ଏଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି, ଶୁଭ ମନ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଽନେନୈଵ କାଲେନ ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତାସ୍ତପସ୍ଵିନଃ
ତାପରେ, ଏହି ସମୟରେ, ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବାମାନେ—
ଇହୋତ୍ପନ୍ନାସ୍ତତସ୍ତେ ଵୈ ସ୍ଥାନାନ୍ଯାପୂରଯନ୍ତ୍ଯୁତ
ଏଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ସେମାନେ, ପରେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦଶକୃତ୍ଵୋ ନିଵର୍ତ୍ଯଵୈ
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଦଶଥର ପଛକୁ ଫେରାଯାଇଥିଲେ।
ପୂର୍ଣୋପୂର୍ଣୋ ତତଃ କଲ୍ପେସ୍ଥିତ୍ଵା ଵୈରାଜକେ ପୁନଃ
ତାପରେ, କଳ୍ପର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ପୁଣି ବୈରାଜ କାଳରେ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ତୁ କଲ୍ପେ ଵୈରାଜକେ ଗତେ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ, ବୈରାଜ କଳ୍ପ ସମାପ୍ତ ହେବାବେଳେ,
ଏଵଂ ପୂର୍ଵାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଗତେନ ଵୈ
ଏଭଳି, ପୂର୍ବପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ,
ଏଵଂ ଦେଵଯୁଗାନୀହ ଵ୍ଯତୀତାନି ସହସ୍ରଶଃ
ଏଭଳି, ଏଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ଦେବଯୁଗ କଟିଯାଇଛି।
ନ ଶକ୍ଯମାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ତେଷାଂ ଵକ୍ତୁଂ ପ୍ରଵିସ୍ତରମ୍
ସେମାନଙ୍କର କଥାକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଏଵମେଵ ନ ସଂଦେହୋ ଯଥାଵତ୍କଥିତଂ ମଯା
ଏଭଳି, ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ, ମୁଁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଏହା କହିଛି।
ସୂତମାହୁଃ ପୁରାଣଜ୍ଞଂ ଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯଂ ମହାମତିମ୍
ସେମାନେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ସୂତଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କଲେ।
ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଚୈଵ ଯତ୍କାଲଂ ତନ୍ନୋ ବ୍ରୂହି ଯଥାତଥମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ କେତେ ସମୟ ରହନ୍ତି, ତାହା ଆମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କହ।
ସୂତଃ ପୌରାଣିକୋ ଵାକ୍ଯଂ ଵିନଯେନେଦମ ବ୍ରଵୀତ୍
ପୁରାଣ ପାଠକ ସୂତ ବିନୟ ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵାସ୍ତତ୍ର ଦଶ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତେ ଽଜ୍ଵରାଃ
ସେଠାରେ, ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ, ସେ ଦଶଜଣ କଷ୍ଟରହିତ ଭାବେ ରହନ୍ତି।
ସ୍ଥିତଲୋକସ୍ଥିତତ୍ଵାଚ୍ଚ ତେଷାଂ ଭୂତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସେମାନେ ସ୍ଥିର ଲୋକରେ ଥିବାରୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ବ କିଛି ନାହିଁ।
ଏଵମେଵ ମହାଭାଗାଃ ପ୍ରଣଵଂ ସଂପ୍ରଵିଶ୍ଯ ହ
ଏଭଳି, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ପ୍ରଣବ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି,
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତଦା ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଧ୍ଯଵସାଯି ନଃ
ଏଭଳି କହି, ସେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।