ଯୋଗଂ ତପଶ୍ଚ ସତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସମାଧାଯ ତଦାତ୍ମନି
ସେମାନେ ନିଜ ମନରେ ଯୋଗ, ତପସ୍ୟା ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧତାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛନ୍ତି,
ସତ୍ଯସ୍ତୁ ସପ୍ତମୋ ଲୋକୋ ହ୍ଯପୁନର୍ମାର୍ଗଗାମିନାମ୍
ସତ୍ୟ ହେଉଛି ସପ୍ତମ ଲୋକ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନଃ ଫେରି ଆସିବା ନାହିଁ,
ପର୍ଯାସପରିମାଣେନ ଭୂର୍ଲୋକଃ ସମଭିସ୍ମୃତଃ
ତାହାର ପରିମାଣ ଓ ବିସ୍ତାର ଅନୁଯାୟୀ ଭୂର୍ଲୋକ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛି,
ସୂର୍ଯଧ୍ରୁଵାନ୍ତରଂ ଯଚ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକୋ ଦିଵଃ ସ୍ମୃତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧ୍ରୁବ ମଧ୍ୟର ଅଞ୍ଚଳକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ବା ଦିବ ଭାବେ କୁହାଯାଏ,
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତାଃ ସପ୍ତଲୋକାସ୍ତୁ ତେଷାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସିଦ୍ଧଯଃ
ସାତଟି ଲୋକ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି; ଏବେ ସେମାନଙ୍କ ସିଦ୍ଧି ବିଷୟରେ କହିବି,
ଭୁଵି ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ଯେ ସର୍ଵେ ସୋମପା ଆଜ୍ଯପାଶ୍ଚ ତେ
ପୃଥିବୀ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେଉଁମାନେ ସୋମ ଓ ଘିଅ ପିଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ,
ଵିଜ୍ଞେଯା ମାନସୀ ତେଷାଂ ସିଦ୍ଧିର୍ଵୈ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଣା
ସେମାନଙ୍କ ସିଦ୍ଧି ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ମାନସିକ ଭାବରେ ବୁଝିବାକୁ ହେବ,
ଏତେ ଦେଵା ଯଜନ୍ତେ ଵୈ ଯଜ୍ଞୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପରସ୍ପରମ୍
ଏହି ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପର ପୂଜା କରନ୍ତି,
ପ୍ରଥମାନନ୍ତରୋଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଅନ୍ତରାଃ ସାଂପ୍ରତୈଃ ପୁନଃ
ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପ୍ରଜାମାନେ, ଏବେ ପୁନି ବିସ୍ତାରରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛନ୍ତି।
ଵିନିଵୃତ୍ତାଧିକାରାଣାଂ ସିଦ୍ଧସ୍ତେଷାଂ ତୁ ମାନସୀ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, ସେମାନଙ୍କର ସିଦ୍ଧି ମନସିକ ହୁଏ।
ସମାସେନ ମଯା ଵିପ୍ରା ଭୂଯସ୍ତଂ ଵର୍ତ୍ତଯାମି ଵଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଏବେ ସଂକ୍ଷେପରେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଉ କିଛି କହିବି।
ମରୀଚିଃ କଶ୍ଯପୋ ଦକ୍ଷୋ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚାଙ୍ଗିରା ଭୃଗୁଃ
ମରୀଚି, କଶ୍ୟପ, ଦକ୍ଷ, ବଶିଷ୍ଠ, ଅଙ୍ଗିରା ଓ ଭୃଗୁ—
ପୂର୍ଵଂ ତେ ସଂପ୍ରସୂଯନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସା ଇହ
ଏହିମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।
କଲ୍ପଦାହେଷୁ ତୁ ସଦା ତଥା କାଲେଷୁ ତେଷୁ ଵୈ
କଳ୍ପ ସମାପ୍ତିରେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସମୟ ଆସେ, ସେ ସମୟରେ—
ଶିଖାଃ ସଂଵର୍ତ୍ତକାଗ୍ନେର୍ଯାଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ସଵାସନାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆଶା ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଂହାର ଅଗ୍ନିର ଶିଖାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ମହର୍ଲୋକେଷୁ ଦୀପ୍ତେଷୁ ଜନମେଵାଶ୍ରଯନ୍ତି ତେ
ମହର୍ଲୋକର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନେ କେବଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
ତେଷାଂ ତେ ତୁଲ୍ଯସାମର୍ଥ୍ଯା ସ୍ତୁଲ୍ଯମୂର୍ତ୍ତିଧରାସ୍ତଥା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ସମାନ ଆକୃତି ଥିବାମାନେ—
ଵ୍ଯୁଷ୍ଟାଯାଂ ତୁ ରଜନ୍ଯାଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଯୋନିତଃ
ରାତି ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ମୂଳ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଠାରୁ—
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵାଦଯଃ ସର୍ଵେ ମରୀଚ୍ଯନ୍ତାସ୍ତୁ ସାଧକାଃ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ଆଦି ଓ ମରୀଚି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ—
ଯାମାଦଯଃ କ୍ରମେଣୈଵ କନିଷ୍ଠାଦ୍ଯାଃ ପ୍ରଜାପତେଃ
ଯମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଥିବା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନ।
ଦେଵାନ୍ଵଯେ ଦେଵତା ହି ସପ୍ତ ସଂଭୂତ ଯଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ବଂଶରେ, ସପ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆଵର୍ତ୍ତମାନା ଦେଵାସ୍ତେ କ୍ରମେଣୈତେନ ସର୍ଵଶଃ
ଏହି ଦେବମାନେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ପୁନଃପୁନି ଏହିପରି ଭାବରେ ଆସନ୍ତି।
ତତସ୍ତେ ଵୈ ଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭାଵେଷ୍ଵନିତ୍ଯତାମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅସ୍ଥିରତା ଦେଖି—
ନିଵୃତ୍ତଵୃତ୍ତ୍ଯଃ ସର୍ଵେ ଽତ୍ରସ୍ଥାଃ ସୁମନସସ୍ତଥା
ଏଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି, ଶୁଭ ମନ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଽନେନୈଵ କାଲେନ ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତାସ୍ତପସ୍ଵିନଃ
ତାପରେ, ଏହି ସମୟରେ, ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିବାମାନେ—
ଇହୋତ୍ପନ୍ନାସ୍ତତସ୍ତେ ଵୈ ସ୍ଥାନାନ୍ଯାପୂରଯନ୍ତ୍ଯୁତ
ଏଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ସେମାନେ, ପରେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନ ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦଶକୃତ୍ଵୋ ନିଵର୍ତ୍ଯଵୈ
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଦଶଥର ପଛକୁ ଫେରାଯାଇଥିଲେ।
ପୂର୍ଣୋପୂର୍ଣୋ ତତଃ କଲ୍ପେସ୍ଥିତ୍ଵା ଵୈରାଜକେ ପୁନଃ
ତାପରେ, କଳ୍ପର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ପୁଣି ବୈରାଜ କାଳରେ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ତୁ କଲ୍ପେ ଵୈରାଜକେ ଗତେ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ, ବୈରାଜ କଳ୍ପ ସମାପ୍ତ ହେବାବେଳେ,
ଏଵଂ ପୂର୍ଵାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଗତେନ ଵୈ
ଏଭଳି, ପୂର୍ବପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ,