ତେନାହାରେଣ ସଂଦୀପ୍ତାଃ ସୂର୍ଯାଃ ସପ୍ତ ଭଵନ୍ତ୍ଯୁତ
ସେଇ ପୋଷଣ ଦ୍ୱାରା, ସପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଜ୍ୱଳନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଲୋକମିମଂ ସର୍ଵଂ ଦହନ୍ତି ଶିଖିନସ୍ତଦା
ତାପରେ, ଏହି ଚାରିପ୍ରକାର ଜଗତକୁ ଅଗ୍ନିମୟ ଦେବମାନେ ପୁରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଦୀପ୍ଯନ୍ତେ ଭାସ୍କରାଃ ସପ୍ତ ଯୁଗାନ୍ତାଗ୍ନିପ୍ରତାପିନଃ
ଯୁଗ ଶେଷର ଅଗ୍ନିର ଶକ୍ତିରେ, ସପ୍ତ ଭାସ୍କର ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତି।
ସ୍ଵଂ ସମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ନିର୍ଦହନ୍ତୋ ଵସୁଂଧରାମ୍
ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଘେରି ରହି, ପୃଥିବୀକୁ ତାପି ଦେଉଛନ୍ତି।
ସାଦ୍ରିନଦ୍ଯର୍ଣଵା ପୃଥ୍ଵୀ ନିସ୍ନେହା ସମପଦ୍ଯତ
ପାହାଡ଼, ନଦୀ ଓ ସାଗର ସହିତ ପୃଥିବୀରୁ ସମସ୍ତ ଆର୍ଦ୍ରତା ହରାଇଗଲା।
ଅଧଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ତିର୍ଯକ୍ ଚ ସଂରୂଦ୍ଧା ସୂର୍ଯରଶ୍ମିଭିଃ
ତଳେ, ଉପରେ ଓ ଚାରିପାଖରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ସବୁଠି ଆଡ଼କୁ ହୋଇଗଲା।
ଏକତ୍ଵମୁପଯାତାନାମେକଜ୍ଵାଲା ଭଵତ୍ଯୁତ
ଯେଉଁମାନେ ଏକତାରେ ଲିନ ହେଲେ, ସେଠାରୁ ଏକ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଚତୁର୍ଲୋକମିଦଂ ସର୍ଵଂ ନିର୍ଦହତ୍ଯାଶୁ ତେଜସା
ସେଇ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଚାରିଟି ଲୋକକୁ ତୁରନ୍ତ ଦହିଦେଉଛି।
ନିର୍ଵୃକ୍ଷା ନିସ୍ତୃଣା ଭୂମିଃ କୂର୍ମପୃଷ୍ଠସମା ଭଵେତ୍
ପୃଥିବୀ ଗଛ ଓ ଘାସ ବିନା, କୁର୍ମର ପିଠି ପରି ସମତଳ ହେଇଯାଏ।
ସର୍ଵମେଵ ତଦର୍ଚିର୍ଭିଃ ପୂର୍ଣଂ ଜାଜ୍ଵଲ୍ଯତେ ଘନଃ
ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଗଢ଼ ଅଗ୍ନିପିଣ୍ଡ ପରି ତୀବ୍ର ଜ୍ୱାଳାରେ ଜଳିଉଠେ।
ତତସ୍ତାନି ପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ଭୂମିତ୍ଵମୁପଯାନ୍ତି ଚ
ତାପରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଲୟ ହୋଇ, ପୁଣି ପୃଥିବୀର ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଂ ତଦ୍ଭସ୍ମସାଚ୍ଚକ୍ରେ ସର୍ଵାତ୍ମା ପାଵକସ୍ତୁ ସଃ
ସେଇ ପାବକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଛାର କରିଦେଲେ।
ପିବତ୍ଯପଃ ସମିଦ୍ଧୋ ଽଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵୀମାଶ୍ରିତୋ ଜ୍ଵଲନ୍
ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବସିଥିବା ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଜଳକୁ ଶୋଷିନେଉଛି।
ଲୋକାନ୍ସଂହରତେ ଦୀପ୍ତୋ ଘୋରଃ ସଂଵର୍ତ୍ତକୋ ଽନଲଃ
ସେଇ ଭୟଙ୍କର, ତୀବ୍ର ସଂହାରକ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରେ।
ନିର୍ଦହ୍ଯାନ୍ତେ ତୁ ପାତାଲଂ ଵାଯୁଲୋକମଥାଦହତ୍
ସେଇ ଅଗ୍ନି ସବୁକିଛି ଦହିଦେଇ, ପାତାଳକୁ ଏବଂ ପରେ ବାୟୁ ଲୋକକୁ ଦହିଦେଉଛି।
ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ପ୍ରଯୁତାନ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ
ହଜାର, ଦଶହଜାର ଓ କୋଟି କୋଟି ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଗନ୍ଧର୍ଵାଂଶ୍ଚ ପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ସମହୋରଗରାକ୍ଷସାନ୍
ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ମହାନ ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ,
ଭୂର୍ଲୋକଂ ଚ ଭୁଵର୍ଲ୍ଲୋକଂ ସ୍ଵର୍ଲୋକଂ ଚ ମହସ୍ତଥା
ଭୂର୍ଲୋକ, ଭୁବର୍ଲୋକ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମହଲୋକ,
ଵ୍ଯାପ୍ତେଷୁ ତେଷୁ ଲୋକେଷୁ ତିର୍ଯଗୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମଥାଗ୍ନିନା
ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ତଳ, ଉପରେ ଓ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନିରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ,
ଅଯୋଗୁଡନିଭଂ ସର୍ଵଂ ତଦା ହ୍ଯେଵଂ ପ୍ରକାଶତେ
ତେବେ ସମସ୍ତ କିଛି ଲୋହା ପିଣ୍ଡ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତଦା ଘୋରା ଵ୍ଯୋମ୍ନି ସଂଵର୍ତକା ଘନାଃ
ତାପରେ ଆକାଶରେ ଭୟଙ୍କର ସଂହାରକ ମେଘମାନେ ଉଠିଆସନ୍ତି।
କେଚିଦ୍ଵୈଡୂର୍ଯସଂକାଶା ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲନିଭାଃ ପରେ
କେତେକ ମେଘ ବୈଡୂର୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ପରି ନୀଳାବର୍ଣ୍ଣ।
ଧୂମ୍ରଵର୍ଣା ଘନାଃ କେଚିତ୍କେଚିତ୍ପୀତାଃପଯୋଧରାଃ
କିଛି ମେଘ ଧୂଆଁ ରଙ୍ଗର, କିଛି ହଳଦିଆ ଓ କିଛି ମେଘ ବର୍ଷା ନେଇ ଆସନ୍ତି।
ମନଶିଲାଭାସ୍ତ୍ଵପରେ କପୋତାଭାସ୍ତଥାଂବୁଦାଃ
ଅନ୍ୟ କିଛି ମେଘ ମନଶିଳା ରଙ୍ଗର, ଆଉ କିଛି ମେଘ ପରାବ ରଙ୍ଗର ଓ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଚାଷପତ୍ରନିଭାଃ କେଚିଦୁତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଘନା ଦିଵି
କିଛି ମେଘ ଆକାଶରେ ଉଠିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ବକ ପାଖ ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
କେଚିତ୍ପର୍ଵତସଂକାଶାଃ କେଚିତ୍ସ୍ଥଲନିଭା ଘନାଃ
କିଛି ମେଘ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ମେଘ ଜମି ଭଳି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ବହୁରୂପା ଘୋରରୂପା ଘୋରସ୍ଵରନିନାଦିନଃ
ମେଘମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆକାର ନେଉଛନ୍ତି, କିଛି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ସ୍ୱରରେ ଗୁଞ୍ଜନ କରନ୍ତି।
ତତସ୍ତେ ଜଲଦା ଘୋରରାଵିଣୋ ଭାସ୍କରାତ୍ମକାଃ
ତାପରେ ସେଇ ମେଘମାନେ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତତସ୍ତେ ଜଲଦା ଵର୍ଷଂ ମୁଞ୍ଚନ୍ତି ଚ ମହୌଘଵତ୍
ତାପରେ ସେଇ ମେଘମାନେ ବଡ଼ ବନ୍ୟା ଭଳି ବର୍ଷା ଝରାନ୍ତି।
ପ୍ରଵୃଷ୍ଟୈଶ୍ଚ ତଥାତ୍ଯର୍ଥଂ ଵାରିଣା ପୂର୍ଯତେ ଜଗତ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ବର୍ଷା ଭଲ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ପାଣିରେ ପୂରିଯାଏ।