ଵର୍ଷୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ତଥାଞ୍ଜିଷ୍ଠୋ ଵର୍ଚସ୍ଵୀ ଦ୍ଯୁତିମାନ୍କଵିଃ
ବର୍ଷ, ଦିବ୍ୟ, ଅଞ୍ଜିଷ୍ଠ, ଵର୍ଚ୍ଚସ୍ୱୀ, ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ ଓ କବି—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କର ନାମ।
ସୁତାରା ନାମତସ୍ତ୍ଵେତେ ଦେଵା ଵୈ ସଂପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ଏହି ଦେବତାମାନେ 'ସୁତାରା' ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଦ୍ଯୁତିର୍ଵସିଷ୍ଠପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଆତ୍ରେଯଃ ସୁତପାସ୍ତଥା
ଦ୍ୟୁତି ହେଉଛନ୍ତି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କର ପୁଅ, ଆତ୍ରେୟ ଓ ସୁତପା ମଧ୍ୟ।
ତପୋଧନଶ୍ଚ ପୌଲସ୍ତ୍ଯଃ ପୌଲହଶ୍ଚ ତପୋରତିଃ
ତପୋଧନ ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶର, ପୌଲହ ଓ ତପୋରତି ମଧ୍ୟ।
ଏତେ ସପ୍ତର୍ଷଯଃ ସିଦ୍ଧା ଅନ୍ତ୍ଯେ ସାଵର୍ଣିକେଂଽତରେ
ଏହି ସପ୍ତ ଋଷି ହେଉଛନ୍ତି ସାବର୍ଣ୍ଣିକ ମନ୍ବନ୍ତରର ଶେଷରେ ସିଦ୍ଧ।
ମିତ୍ରଵାନ୍ ମିତ୍ରସେନୋ ଽଥ ଚିତ୍ରସେନୋ ହ୍ଯମିତ୍ରହା
ମିତ୍ରବାନ୍, ମିତ୍ରସେନ, ତାପରେ ଚିତ୍ରସେନ ଓ ଅମିତ୍ରହା।
ତ୍ରଯୋଦଶେତୁ ପର୍ଯାଯେ ଭାଵ୍ଯେ ରୌଚ୍ଯେନ୍ତରେ ପୁନଃ
ତ୍ରୟୋଦଶ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ପୁଣି ରୌଚ୍ୟ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଏମାନେ ହେବେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସାଃ ପୁତ୍ରାସ୍ତେ ହି ସର୍ଵେ ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ସମସ୍ତେ ମହାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନସ୍ପୁତ୍ର।
ତ୍ରିଦଶାନାଂ ଗଣାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଭଵିଷ୍ଯାଃ ସୋମପାଯିନାମ୍
ସୋମପାନ କରିବା ଦେବମାନେ କେଉଁଠି ରହିବେ, ସେମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଆଜ୍ଯେନ ପୃଷଦାଜ୍ଯେନ ଗ୍ରହଶ୍ରେଷ୍ଟେନ ଚୈଵ ହ
ଘିଅ, ମିଶ୍ରିତ ଘିଅ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହବି ଦ୍ୱାରା।
ସୁତ୍ରାମାଣଃ ପ୍ରଯାଜ୍ଯାସ୍ତୁ ଆଜ୍ଯାଶା ଯେ ତୁ ସାଂପ୍ରତମ୍
'ସୁତ୍ରାମାଣ' ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ପ୍ରଧାନ ହବି ଗ୍ରାହକ; 'ଆଜ୍ୟାଶା' ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନରେ।
ଉପଯାଜ୍ଯାଃ ସୁଧର୍ମାଣ ଇତି ଦେଵାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
'ସୁଧର୍ମାଣ' ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ଉପ-ହବି ଗ୍ରାହକ; ଏଭଳି ଦେବମାନେ ପରିଚିତ।
ପୁଲହାତ୍ମଜପୁତ୍ରାସ୍ତେ ଵିଜ୍ଞେଯାସ୍ତୁ ରୁଚେଃ ସୁତାଃ
ଏମାନେ ପୁଲହଙ୍କର ପୁଅ ଓ ରୁଚିଙ୍କର ପୁଅ ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।
ପୌଲହସ୍ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶୀ ଛ ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚ ନିରୁପ୍ସୁକଃ
ପୌଲହ ତତ୍ତ୍ୱ ଦର୍ଶୀ ଓ ଭାର୍ଗବ ନିଷ୍ପକ୍ଷ।
ସୁତପାଶ୍ଚୈଵ ଵାସିଷ୍ଠଃ ସପ୍ତୈତେ ତୁ ତ୍ରଯୋଦଶ
ସୁତପା ଓ ବାଶିଷ୍ଠ, ଏହି ସପ୍ତ ମିଶି ତ୍ରୟୋଦଶ।
ଅନେକଃ କ୍ଷତ୍ରଵିଦ୍ଧଶ୍ଚ ସୁରସୋ ନିର୍ଭଯୋ ଦଶ
ଅନେକ, କ୍ଷତ୍ରବିଦ୍ଧ, ସୁରସା, ନିର୍ଭୟ—ଏହି ଦଶଜଣ।
ଚତୁର୍ଦଶେ ତୁ ପର୍ଯାଯେ ଭୌତ୍ଯସ୍ଯାପ୍ଯନ୍ତରେ ମନୋଃ
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଭୌତି ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ ମଧ୍ୟ।
ଚାକ୍ଷୁଷାଶ୍ଚ ପଵିତ୍ରାଶ୍ଚ କନିଷ୍ଠା ଭ୍ରାଜିତାସ୍ତଥା
ଚାକ୍ଷୁଷ, ପବିତ୍ର, କନିଷ୍ଠ ଓ ଭ୍ରାଜିତ।
ନିଷାଦାଦ୍ଯାଃ ସ୍ଵରାଃ ସପ୍ତ ସପ୍ତ ତାନ୍ଵିଦ୍ଧି ଚାକ୍ଷୁଷାନ୍
ନିଷାଦ ଆଦି ସାତଟି ସ୍ୱର, ଏହି ସାତଟି ସ୍ୱର ଚାକ୍ଷୁଷ ଯୁଗର ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ବୋଲି ଜାଣ।
ସପ୍ତ ଲୋକାଃ ପଵିତ୍ରାସ୍ତେ ଭ୍ରାଜିତାଃ ସପ୍ତସିଂଧଵଃ
ସାତଟି ଲୋକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ସାତଟି ନଦୀ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ସର୍ଵେ ମନ୍ଵନ୍ତରେଦ୍ରାଶ୍ଚ ଵିଜ୍ଞେଯାସ୍ତୁଲ୍ଯଲକ୍ଷଣାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ତାରାଗୁଡ଼ିକର ଲକ୍ଷଣ ସମାନ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାନି ସତ୍ତ୍ଵାନି ଗତିମନ୍ତି ଧ୍ରୁଵାଣି ଚ
ତିନିଟି ଲୋକରେ ଯେତେ ସତ୍ତ୍ୱ ଅଛନ୍ତି, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ସେମାନେ ସବୁ ଅଛନ୍ତି।
ଭୂତାପଵାଦିନୋ ହୃଷ୍ଟା ମଧ୍ଯସ୍ଥା ଭୂତଵାଦିନଃ
ଯେମାନେ ଭୂତର ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଖୁସି; ଯେମାନେ ଭୂତର ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ମାନନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଷ୍ପକ୍ଷ।
ଅଗ୍ନୀଧ୍ରଃ କାଶ୍ଯପଶ୍ଚୈଵ ପୌଲସ୍ତ୍ଯୋ ମାଗଧଶ୍ଚ ଯଃ
ଅଗ୍ନୀଧ୍ର, କାଶ୍ୟପ, ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ଏବଂ ମାଗଧ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି।
ଶୁକ୍ରଶ୍ଚୈଵ ତୁ ଵାସିଷ୍ଠଃ ପୌଲହୋ ମୁକ୍ତ ଏଵ ଚ
ଶୁକ୍ର, ବାସିଷ୍ଠ, ପୌଲହ ଏବଂ ମୁକ୍ତ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ଗତ।
ଉରୁର୍ଗୁରୁଶ୍ଚ ଗଂଭୀରୋ ବୁଦ୍ଧଃ ଶୁଦ୍ଧଃ ଶୁଚିଃ କୃତୀ
ଉରୁର, ଗୁରୁ, ଗମ୍ଭୀର, ବୁଦ୍ଧ, ଶୁଦ୍ଧ, ଶୁଚି ଏବଂ କୃତୀ।
ସାଵର୍ଣା ମନଵୋ ହ୍ଯେତେ ଚତ୍ଵାରୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତାଃ
ଏହି ଚାରିଜଣ ସାବର୍ଣ୍ଣ ମନୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ।
ଭୌତ୍ଯସ୍ଯୈଵାଧିପତ୍ଯେ ତୁ ତୂର୍ଣଂ କଲ୍ପସ୍ତୁ ପୂର୍ଯତେ
ଭୂତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ, କଳ୍ପ ଶୀଘ୍ର ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ନିଃଶେଷେଷୁ ତୁ ସର୍ଵେଷୁ ତଦା ମନ୍ଵନ୍ତରେଷ୍ଵିହ
ତାପରେ, ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସବୁକିଛି ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ସପ୍ତୈତେ ଭାର୍ଗଵା ଦେଵା ଅନ୍ତେ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ତଦା
ଏହି ସାତଜଣ ଭାର୍ଗବ ଦେବ, ମନ୍ବନ୍ତରର ଶେଷରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।