ଅନୁକର୍ଷନ୍ସ ଵୈ ସେନାଂ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥସଂକୁଲାମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରିଥିବା ସେନାକୁ ନେଇ,
ନାତ୍ଯର୍ଥଂ ଧାର୍ମିକା ଯେ ଚ ଯେ ଚ ଧର୍ମଦ୍ଵିଷଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେମାନେ ବହୁତ ଧାର୍ମିକ ନୁହଁନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେମାନେ ଧର୍ମକୁ ସଦା ବିରୋଧ କରନ୍ତି,
ତଥୈଵ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଦ୍ରଵିଡାନ୍ସିଂହଲୈଃ ସହ
ସେପରି ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶର ଲୋକ, ଡ୍ରାଭିଡ଼ ଓ ସିଂହଳ ସହିତ,
ତୁବରାଞ୍ଛବରାଂଶ୍ଚୈଵ ପୁଲିନ୍ଦାନ୍ବରଦାନ୍ ଵସାନ୍
ଟୁବର, ଶବର, ପୁଲିନ୍ଦ, ବରଦ ଓ ବସ ମାନେ,
ପ୍ରଵୃତ୍ତଚକ୍ରୋ ବଲଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛାନାମନ୍ତକୃଦ୍ବଲୀ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଚକ୍ର ଘୁରାଇ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ନାଶ କରିଥିଲେ,
ମାନଵଃ ସ ତୁ ସଂଜଜ୍ଞେ ଦେଵସେନସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେ ମଣିଷ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବସେନାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ,
ଗୋତ୍ରେଣ ଵୈ ଚନ୍ଦ୍ରମସଃ ପୂର୍ଣେ କଲିଯୁଗେ ଽଭଵତ୍
ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଗୋତ୍ରରୁ, କଳିଯୁଗର ଶେଷରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ,
ତନ୍ତଂ କାଲଂ ଚ କାଯଂ ଚ ତତ୍ତଦୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କାରଣମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବତାର ପାଇଁ ସମୟ, ଦେହ ଓ କାରଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥିଲା,
ପଞ୍ଚଵିଂଶେ ସ୍ଥିତଃ କଲ୍ପେ ପଞ୍ଚଵିଂଶତ୍ସ ଵୈ ସମାଃ
ପଞ୍ଚବିଂଶତି କଳ୍ପରେ ଥାଇ, ସେ ପଚିଶ ବର୍ଷ ରହିଥିଲେ,
କୃତ୍ଵା ବୀଜାଵଶେଷାଂ ତୁ ମହୀଂ କ୍ରୂରେଣ କର୍ମଣା
କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୃଥିବୀକୁ ବୀଜଶୂନ୍ୟ କରିଦେଇଥିଲେ,
ତତଃ ସ ଵୈ ତଦା କଲ୍କିଶ୍ଚରିତାର୍ଥଃ ସସୈନିକଃ
ତାପରେ କଳ୍କି, ତାଙ୍କର କାମ ସାର୍ଥକ କରି, ସେନା ସହିତ,
ଅକସ୍ମାତ୍କୁପିତାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ମୋହିତାଃ
ଅଚାନକ ସମସ୍ତେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ପରସ୍ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ।
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ନିଷ୍ଠାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ସାନୁଗଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ସେ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ ବାସସ୍ଥାନ ପାଇବେ।
ନୃପେଷ୍ଵଥ ଵିନିଷ୍ଟେଷୁ ତଦା ତ୍ଵପ୍ରଗ୍ରହାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଏବେ ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଲୋକମାନେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଇଯିବେ।
ପରସ୍ପରତ୍ଦୃତସ୍ଵାଶ୍ଚ ନିରାନନ୍ଦାଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଛିନିବେ, ଆନନ୍ଦହୀନ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ରହିବେ।
ପ୍ରନଷ୍ଟଶ୍ରୁତିଧର୍ମାଶ୍ଚନଷ୍ଟଧର୍ମାଶ୍ରମାସ୍ତଥା
ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରୁତି ଓ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ, ଧର୍ମାଶ୍ରମଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଅପସାରିଯିବ।
ସରିତ୍ପର୍ଵତସେଵିନ୍ଯଃ ପତ୍ରମୂଲଫଲାଶନାଃ
ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ଛଡ଼ି ରହିବେ, ପତ୍ର, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଚାଲାଇବେ।
ଅଲ୍ପାଯୁଷୋ ନଷ୍ଟଵାର୍ତା ବହ୍ଵାବାଧାଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ସେମାନେ ଅଳ୍ପଆୟୁ, ଜୀବିକା ହରାଇଥିବା, ବହୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ରହିବେ।
ପ୍ରଜାଃ କ୍ଷଯଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯନ୍ତି ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଲିଯୁଗେନ ତୁ
କଳିଯୁଗ ସହିତ ଲୋକମାନେ ଦୀରେ-ଦୀରେ କ୍ଷୟ ପାଇବେ।
ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସ୍ଵଭାଵାଦେଵ ନାନ୍ଯଥା
ସେମାନେ ନିଜ ଗୁଣ ଅନୁଯାୟୀ ଯଥାଯଥ ଚାଲିବେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ଯଦୁଵଂଶପ୍ରସଂଗେନ ମହଦ୍ଵୋ ଵୈଷ୍ମଵଂ ଯଶଃ
ଯଦୁବଂଶର ଦ୍ୱାରା ତୁମର ବଡ଼ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୀର୍ତ୍ତି ହୋଇଛି।
ତୁର୍ଵସୋସ୍ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୂରୋର୍ଦ୍ରୁହ୍ଯୋରନୋସ୍ତଥା
ଏବେ ମୁଁ ତୁର୍ବସ, ପୁରୁ, ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଓ ଅନୁଙ୍କ ବଂଶ କଥା କହିବି।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯମଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଵିଷ୍ଣୁମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂ ନାମ ତ୍ରିସପ୍ତତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣର ମଧ୍ୟମ ଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ, ବାୟୁଙ୍କ କଥାରେ, 'ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ସତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଗୋଭାନୋସ୍ତୁ ସୁତୋ ଵୀର ସ୍ତ୍ରିସାନୁରପାଜିତଃ
ଗୋଭାନୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ଅପାଜିତ ବିର ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ।
ଅନ୍ଯସ୍ତ୍ଵାଵିଜ୍ଞିତୋ ରାଜା ମରୁତ୍ତଃ କଥିତଃ ପୁରା
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅଜଣା ରାଜା ମରୁତ୍ତ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଦୁଷ୍କନ୍ତଂ ପୌରଵଂ ଚାପି ସ ଵୈ ପୁତ୍ରମକଲ୍ପଯତ୍
ସେ ଦୁଷ୍କନ୍ତଙ୍କୁ, ଯିଏ ପୌରବ ବଂଶର, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତୁର୍ଵସୋଃ ପୌରଵଂ ଵଂଶଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ପୁରା କିଲ
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ତୁର୍ବସ ପୌରବ ବଂଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ସରୂପ୍ଯାତ୍ତୁ ତଥାଣ୍ଡୀରଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜାଃ
ସରୂପ୍ୟାଙ୍କଠାରୁ ଆଣ୍ଡୀର ହେଲେ; ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ।
ତେଷାଂ ଜନପଦାଃ କୁଲ୍ଯାଃ ପାଣ୍ଡ୍ଯାଶ୍ଚୋଲାଃ ସକେରଲାଃ
ସେମାନଙ୍କ ଜନପଦ ହେଉଛନ୍ତି କୁଲ୍ୟ, ପାଣ୍ଡ୍ୟ, ଚୋଳ ଓ କେରଳର ଲୋକମାନେ।
ଅରୁଦ୍ଧଃ ସେତୁପୁତ୍ରସ୍ତୁ ବାବ୍ରଵୋ ରିପୁରୁଚ୍ଯତେ
ଅରୁଦ୍ଧ ସେତୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ; ବାବ୍ରବକୁ ଶତ୍ରୁ ବୋଲାଯାଏ।