ନ ପ୍ରମାତୁଂ ମହାବାହୁଂ ଶକ୍ଯୋ ଽସୌ ମଧୁସୂଦନଃ
ମଧୁସୂଦନ, ମହାବାହୁ, ତାଙ୍କୁ କେହି ମାପିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିକେ ତଦ୍ଵଦ୍ଦ୍ଵାପରସ୍ଯାଥ ସଂକ୍ଷଯେ
ଏହିପରି, ଅଷ୍ଟାବିଂଶତି ଦ୍ୱାପର ଶେଷରେ—
ମାହଯନ୍ସର୍ଵଭୂତାନି ଯୋଗାତ୍ମା ଯୋଗମାଯଯା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ଯୋଗ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କର ଯୋଗମାୟା ଦ୍ୱାରା—
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ମାନୁଷୀଂ ଯୋନିଂ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନଶ୍ଚରତେ ମହୀମ୍
ସେ ମଣିଷ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ଯତ୍ର କଂସଂ ଚ ଶାଲ୍ଵଂ ଚ ଦ୍ଵିଵିଦଂ ଚ ମହାସୁରମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କଂସ, ଶାଲ୍ବ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱିବିଦ ଦାନବ ଥିଲେ,
ନାଗଂ କୁଵଲଯାପୀଡଂ ମଲ୍ଲଂ ରାଜଗୃହାଧିପମ୍
ସେଠାରେ କୁବଳୟାପୀଡ଼ ନାଗ, ମଲ୍ଲ ଓ ରାଜଗୃହର ଅଧିପତି ଥିଲେ,
ଛିନ୍ନଂ ବାହୁସହସ୍ରଂ ଚ ବାଣସ୍ଯାଦ୍ଭୁତକର୍ମଣା
ବାଣାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଶକ୍ତି ଥିବା ହଜାରଟି ବାହୁ କାଟି ଦିଆଯାଇଥିଲା,
ହୃତାନି ଚ ମହୀପାନାଂ ସର୍ଵରତ୍ନାନି ତେଜସା
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କର ରତ୍ନ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ହରାଇ ଯାଇଥିଲା,
ଏତେ ଲୋକହିତାର୍ଥାଯ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵା ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଅବତାର ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ହୋଇଥିଲା।
କଲ୍କିର୍ଵିଷ୍ଣୁଯଶା ନାମ ପାରାଶର୍ଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
କଳ୍କି, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ,
ଅନୁକର୍ଷନ୍ସ ଵୈ ସେନାଂ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥସଂକୁଲାମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରିଥିବା ସେନାକୁ ନେଇ,
ନାତ୍ଯର୍ଥଂ ଧାର୍ମିକା ଯେ ଚ ଯେ ଚ ଧର୍ମଦ୍ଵିଷଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେମାନେ ବହୁତ ଧାର୍ମିକ ନୁହଁନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେମାନେ ଧର୍ମକୁ ସଦା ବିରୋଧ କରନ୍ତି,
ତଥୈଵ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଦ୍ରଵିଡାନ୍ସିଂହଲୈଃ ସହ
ସେପରି ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶର ଲୋକ, ଡ୍ରାଭିଡ଼ ଓ ସିଂହଳ ସହିତ,
ତୁବରାଞ୍ଛବରାଂଶ୍ଚୈଵ ପୁଲିନ୍ଦାନ୍ବରଦାନ୍ ଵସାନ୍
ଟୁବର, ଶବର, ପୁଲିନ୍ଦ, ବରଦ ଓ ବସ ମାନେ,
ପ୍ରଵୃତ୍ତଚକ୍ରୋ ବଲଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛାନାମନ୍ତକୃଦ୍ବଲୀ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଚକ୍ର ଘୁରାଇ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ନାଶ କରିଥିଲେ,
ମାନଵଃ ସ ତୁ ସଂଜଜ୍ଞେ ଦେଵସେନସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେ ମଣିଷ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବସେନାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ,
ଗୋତ୍ରେଣ ଵୈ ଚନ୍ଦ୍ରମସଃ ପୂର୍ଣେ କଲିଯୁଗେ ଽଭଵତ୍
ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଗୋତ୍ରରୁ, କଳିଯୁଗର ଶେଷରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ,
ତନ୍ତଂ କାଲଂ ଚ କାଯଂ ଚ ତତ୍ତଦୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କାରଣମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବତାର ପାଇଁ ସମୟ, ଦେହ ଓ କାରଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥିଲା,
ପଞ୍ଚଵିଂଶେ ସ୍ଥିତଃ କଲ୍ପେ ପଞ୍ଚଵିଂଶତ୍ସ ଵୈ ସମାଃ
ପଞ୍ଚବିଂଶତି କଳ୍ପରେ ଥାଇ, ସେ ପଚିଶ ବର୍ଷ ରହିଥିଲେ,
କୃତ୍ଵା ବୀଜାଵଶେଷାଂ ତୁ ମହୀଂ କ୍ରୂରେଣ କର୍ମଣା
କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୃଥିବୀକୁ ବୀଜଶୂନ୍ୟ କରିଦେଇଥିଲେ,
ତତଃ ସ ଵୈ ତଦା କଲ୍କିଶ୍ଚରିତାର୍ଥଃ ସସୈନିକଃ
ତାପରେ କଳ୍କି, ତାଙ୍କର କାମ ସାର୍ଥକ କରି, ସେନା ସହିତ,
ଅକସ୍ମାତ୍କୁପିତାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ମୋହିତାଃ
ଅଚାନକ ସମସ୍ତେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ପରସ୍ପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ।
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ନିଷ୍ଠାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ସାନୁଗଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ସେ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ ବାସସ୍ଥାନ ପାଇବେ।
ନୃପେଷ୍ଵଥ ଵିନିଷ୍ଟେଷୁ ତଦା ତ୍ଵପ୍ରଗ୍ରହାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଏବେ ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଲୋକମାନେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଇଯିବେ।
ପରସ୍ପରତ୍ଦୃତସ୍ଵାଶ୍ଚ ନିରାନନ୍ଦାଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଛିନିବେ, ଆନନ୍ଦହୀନ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ରହିବେ।
ପ୍ରନଷ୍ଟଶ୍ରୁତିଧର୍ମାଶ୍ଚନଷ୍ଟଧର୍ମାଶ୍ରମାସ୍ତଥା
ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରୁତି ଓ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ, ଧର୍ମାଶ୍ରମଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଅପସାରିଯିବ।
ସରିତ୍ପର୍ଵତସେଵିନ୍ଯଃ ପତ୍ରମୂଲଫଲାଶନାଃ
ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ଛଡ଼ି ରହିବେ, ପତ୍ର, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଚାଲାଇବେ।
ଅଲ୍ପାଯୁଷୋ ନଷ୍ଟଵାର୍ତା ବହ୍ଵାବାଧାଃ ସୁଦୁଃଖିତାଃ
ସେମାନେ ଅଳ୍ପଆୟୁ, ଜୀବିକା ହରାଇଥିବା, ବହୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ରହିବେ।
ପ୍ରଜାଃ କ୍ଷଯଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯନ୍ତି ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଲିଯୁଗେନ ତୁ
କଳିଯୁଗ ସହିତ ଲୋକମାନେ ଦୀରେ-ଦୀରେ କ୍ଷୟ ପାଇବେ।
ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସ୍ଵଭାଵାଦେଵ ନାନ୍ଯଥା
ସେମାନେ ନିଜ ଗୁଣ ଅନୁଯାୟୀ ଯଥାଯଥ ଚାଲିବେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।