ଯଜ୍ଞେ ଚାହୂଯ ତୌ ପ୍ରୋକ୍ତୌ ତ୍ଯଜନ୍ତାମସୁରା ଦ୍ଵିଜୌ
ଯଜ୍ଞରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ—'ତମେ ଅସୁରମାନେକୁ ଛାଡିଦିଅ'।
ଏଵଂ ତତ୍ଯଜତୁସ୍ତୌ ତୁ ଷଣ୍ଡାମକାରୈ ତଦା ସୁରାନ୍
ଏଭଳି ତା ସମୟରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ନପୁଂସକ ଆକୃତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଦେଵାସୁରାନ୍ପରାଭାଵ୍ଯ ଶଣ୍ଡାମର୍କାଵୁପାଗମନ୍
ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହରାଇ, ସେ ନପୁଂସକ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ବାଧ୍ଯମାନାସ୍ତଦା ଦେଵୈର୍ଵିଵିଶୁସ୍ତେ ରସାତଲମ୍
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପାତାଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଶାପେନ ଭୃଗୁନୈମିତ୍ତିକେନ ଚ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶାପ ଓ ଭୃଗୁଙ୍କ କାରଣରୁ,
କର୍ତୁଂ ଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନ ମଧର୍ମସ୍ଯ ପ୍ରଣାଶନମ୍
ଧର୍ମକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଓ ଅଧର୍ମକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେଲା।
ମନୁଷ୍ଯଵଧ୍ଯାଂସ୍ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଵ୍ଯାହରତ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ ହେବାକୁ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତଯାମାସ ଵୈନ୍ଯୋ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ
ବୈନ୍ୟ ଓ ବୈବସ୍ବତ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏକ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତୁ ଯୁଗାଖ୍ଯାଯାମାପନ୍ନେଷୁ ସୁରେଷ୍ଵଥ
ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗ ନାମକ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଅବନତ ହେଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯୋ ନରସିଂହୋ ଽଭୂଦ୍ରୌଦ୍ରଃ ସୁତପୁରସ୍ସରଃ
ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅବତାର ରୌଦ୍ର ନରସିଂହ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଦ୍ଵିଜୋ ଭୂତ୍ଵା ଶୁଭେ କାଲେ ବଲିଂ ଵୈରୋଚନଂ ଜଗୌ
ଶୁଭ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ, ସେ ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ ବଳିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଦାତୁମର୍ହସି ମେ ରାଜନ୍ଵିକ୍ରମାଂସ୍ତ୍ରୀନିତି ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜା, ତୁମେ ମୋତେ ତିନିଟି ପଦ ଦେବା ଉଚିତ୍।'
ଵାମନଂ ତଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯ ତତୋ ଽଦାନ୍ମୁଦିତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବଳି ତାଙ୍କୁ ବାମନ ବୋଲି ଚିହ୍ନି, ଆନନ୍ଦରେ ସେଇ ତିନିଟି ପଦ ଦେଲେ।
ତ୍ରିଭିଃ କ୍ରମୈର୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗଦାକ୍ରାମତ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ତିନିଟି ପଦରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଅଟିକି ଦେଲେ।
ପ୍ରକାଶଯନ୍ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚ ମହାଯଶାଃ
ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ଆସୁରୀଂ ଶ୍ରିଯମାହୃତ୍ଯ ତ୍ରୀଂଲ୍ଲୋକାଂଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅସୁରୀ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ତିନି ଲୋକ ନେଇ ନେଲେ।
ନମୁଚିଃ ଶଂବରଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରହ୍ରାଦଶ୍ଚୈଵ ଵିଷ୍ଣୁନା
ନମୁଚି, ଶମ୍ବର ଏବଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ମହାଭୂତାନି ଭୂତାତ୍ମା ସଵିଶେଷାଣି ମାଧଵଃ
ମାଧବ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସେଇ ମହାଭୂତମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବିଶେଷତା ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯ ଗାତ୍ରେ ଜଗତ୍ସର୍ଵମାତ୍ମାନମନୁପଶ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ଦେହରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ବୋଲି ଦେଖାଯାଏ।
ତଦ୍ଵୈ ରୂପମୁପେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦେଵାଦାନଵମାନଵାଃ
ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେଇ ରୂପକୁ ଦେବତା, ଦାନବ ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ଦେଖନ୍ତି।
ବଲିଃ ସିତୋ ମହାପାଶୈଃ ସବନ୍ଧୁଃ ସସୁତ୍ଦୃଦ୍ଗଣଃ
ବଳି, ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଶରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵାମରୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ମହାତ୍ମନେ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶାସନ ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଏତାସ୍ତିସ୍ରଃ ସମୃତାସ୍ତସ୍ଯ ଦିଵ୍ଯାଃ ସଂଭୂତଯଃ ଶୁଭାଃ
ଏହି ତିନିଟି ତାଙ୍କର ଶୁଭ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅବତାର ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ତ୍ରେତାଯୁଗେ ତୁ ଦଶମେ ଦତ୍ତାତ୍ରେଯୋ ବଭୂଵ ହ
ତ୍ରେତାଯୁଗର ଦଶମ ଯୁଗରେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ପଞ୍ଚମଃ ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ତ୍ରେତାଯାଂ ସଂବଭୂଵ ହ
ତ୍ରେତାଯୁଗର ପଞ୍ଚମ ଏବଂ ପଞ୍ଚଦଶମ ଯୁଗରେ ସେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ଏକୋନଵିଂଶଯାଂ ତ୍ରେତାଯାଂ ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ରାନ୍ତକୃଦ୍ଵିଭୁଃ
ଏକୋନଵିଂଶତି ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ଅବତାର ନେଇଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଵିଂଶେ ଯୁଗେ ରାମୋ ଵସିଷ୍ଠେନ ପୁରୋଧସା
ଚତୁର୍ବିଂଶତି ଯୁଗରେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ପୁରୋହିତ କରି ରାମ ଅବତାର ନେଇଥିଲେ।
ଅଷ୍ଟମୋ ଦ୍ଵାପରେ ଵିଷ୍ଣୁରଷ୍ଟାଵିଂଶେ ପରାଶରାତ୍
ଅଷ୍ଟମ ଦ୍ୱାପରରେ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଅଷ୍ଟାବିଂଶତି ଦ୍ୱାପରରେ ପରାଶରଙ୍କ ଘରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ତଥୈଵ ନଵମେ ଵିଷ୍ଣୁରଦିତ୍ଯାଃ କଶ୍ଯପାତ୍ମଜଃ
ତେଣୁ ନବମ ଦ୍ୱାପରରେ ବିଷ୍ଣୁ, କଶ୍ୟପ ଓ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଅବତାର ନେଇଥିଲେ।
ଅପ୍ରମେଯୋ ନିଯୋଗଶ୍ଚ ଯତକାମଵରୋ ଵଶୀ
ସେ ଅପରିମିତ, ନିୟୋଗର ମାଲିକ, ଇଚ୍ଛାମତ ବର ଦେଇଥିବା ଏବଂ ସ୍ୱଯଂ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା।