ତସ୍ମାଦଦୃଶ୍ଯୋ ଭୂତାନାଂ କାଲାକାଙ୍କ୍ଷୀ ସ ତିଷ୍ଠତି
ସେଠାରୁ, ସେ ସମୟ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ହେଉନାହିଁ ଏବଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାନ୍ନିରୁତ୍ସୁକସ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ପର୍ଯାଯଂ ସହସାକୁଲଃ
ତେଣୁ, ଏବେ ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମର ସମୟ ଆସିବ, ଯଦିଓ ଏବେ ଅସ୍ଥିର ଅଛ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧୋ ଽସ୍ମି ଭଵିଷ୍ଯଂ ଜାନତା ପ୍ରଭୋ
ଭବିଷ୍ୟତ ଜାଣିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିଷେଧିତ ହୋଇଛି, ମହାପ୍ରଭୁ।
ଦୈଵତୈଃ ସହ ସଂରବ୍ଧାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵୋ ଧାରଯିଷ୍ଯତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ, ସମ୍ଭାଳିବ।
ତତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଯଯୁଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦପ୍ରମୁଖାସ୍ତଦା
ତାପରେ, ସେଇ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସହସା ଶଂସମାନାସ୍ତେ ଜଯଂ କାଵ୍ଯେନ ଭାଷିତମ୍
ଏହିପରି, ହଠାତ୍ ସେମାନେ ଯାଉଥିବାବେଳେ କବିଙ୍କ କଥାରେ ବିଜୟ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଅଥ ଦେଵାସୁରାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂଗ୍ରାମେ ସମୁପସ୍ଥିତାନ୍
ତାପରେ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକଠା ହେଉଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଜଯନ୍ତାସୁରା ଦେଵାନ୍ନଗ୍ରା ଦେଵା ଅମନ୍ତ୍ରଯନ୍
ଅସୁରମାନେ ଦେବତାମାନେକୁ ହରାଇଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଏକାଠି ଆଲୋଚନା କଲେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କାର୍ଯଂ ଚାତ୍ମହିତଂ ଚ ଯତ୍
ସେହିପରି, ଯଜ୍ଞ ଓ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଉପକୃତିକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଥୋପାମନ୍ନ୍ରଯନ୍ଦେଵାଃ ଶଣ୍ଡାମକାରୈ ତୁ ତାଵୁଭୌ
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ସମବେତ ହୋଇ, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନପୁଂସକ ଆକୃତିରେ ଉପଦେଶ କଲେ।
ଯଜ୍ଞେ ଚାହୂଯ ତୌ ପ୍ରୋକ୍ତୌ ତ୍ଯଜନ୍ତାମସୁରା ଦ୍ଵିଜୌ
ଯଜ୍ଞରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ—'ତମେ ଅସୁରମାନେକୁ ଛାଡିଦିଅ'।
ଏଵଂ ତତ୍ଯଜତୁସ୍ତୌ ତୁ ଷଣ୍ଡାମକାରୈ ତଦା ସୁରାନ୍
ଏଭଳି ତା ସମୟରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ନପୁଂସକ ଆକୃତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଦେଵାସୁରାନ୍ପରାଭାଵ୍ଯ ଶଣ୍ଡାମର୍କାଵୁପାଗମନ୍
ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହରାଇ, ସେ ନପୁଂସକ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ବାଧ୍ଯମାନାସ୍ତଦା ଦେଵୈର୍ଵିଵିଶୁସ୍ତେ ରସାତଲମ୍
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପାତାଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଶାପେନ ଭୃଗୁନୈମିତ୍ତିକେନ ଚ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶାପ ଓ ଭୃଗୁଙ୍କ କାରଣରୁ,
କର୍ତୁଂ ଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନ ମଧର୍ମସ୍ଯ ପ୍ରଣାଶନମ୍
ଧର୍ମକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଓ ଅଧର୍ମକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେଲା।
ମନୁଷ୍ଯଵଧ୍ଯାଂସ୍ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଵ୍ଯାହରତ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ ହେବାକୁ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତଯାମାସ ଵୈନ୍ଯୋ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ
ବୈନ୍ୟ ଓ ବୈବସ୍ବତ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏକ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତୁ ଯୁଗାଖ୍ଯାଯାମାପନ୍ନେଷୁ ସୁରେଷ୍ଵଥ
ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗ ନାମକ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଅବନତ ହେଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯୋ ନରସିଂହୋ ଽଭୂଦ୍ରୌଦ୍ରଃ ସୁତପୁରସ୍ସରଃ
ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅବତାର ରୌଦ୍ର ନରସିଂହ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଦ୍ଵିଜୋ ଭୂତ୍ଵା ଶୁଭେ କାଲେ ବଲିଂ ଵୈରୋଚନଂ ଜଗୌ
ଶୁଭ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ, ସେ ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ ବଳିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଦାତୁମର୍ହସି ମେ ରାଜନ୍ଵିକ୍ରମାଂସ୍ତ୍ରୀନିତି ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜା, ତୁମେ ମୋତେ ତିନିଟି ପଦ ଦେବା ଉଚିତ୍।'
ଵାମନଂ ତଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯ ତତୋ ଽଦାନ୍ମୁଦିତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ବଳି ତାଙ୍କୁ ବାମନ ବୋଲି ଚିହ୍ନି, ଆନନ୍ଦରେ ସେଇ ତିନିଟି ପଦ ଦେଲେ।
ତ୍ରିଭିଃ କ୍ରମୈର୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଜଗଦାକ୍ରାମତ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ତିନିଟି ପଦରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଅଟିକି ଦେଲେ।
ପ୍ରକାଶଯନ୍ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚ ମହାଯଶାଃ
ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ଆସୁରୀଂ ଶ୍ରିଯମାହୃତ୍ଯ ତ୍ରୀଂଲ୍ଲୋକାଂଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅସୁରୀ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ତିନି ଲୋକ ନେଇ ନେଲେ।
ନମୁଚିଃ ଶଂବରଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରହ୍ରାଦଶ୍ଚୈଵ ଵିଷ୍ଣୁନା
ନମୁଚି, ଶମ୍ବର ଏବଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ମହାଭୂତାନି ଭୂତାତ୍ମା ସଵିଶେଷାଣି ମାଧଵଃ
ମାଧବ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ସେଇ ମହାଭୂତମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବିଶେଷତା ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯ ଗାତ୍ରେ ଜଗତ୍ସର୍ଵମାତ୍ମାନମନୁପଶ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ଦେହରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ବୋଲି ଦେଖାଯାଏ।
ତଦ୍ଵୈ ରୂପମୁପେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦେଵାଦାନଵମାନଵାଃ
ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେଇ ରୂପକୁ ଦେବତା, ଦାନବ ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ଦେଖନ୍ତି।