ଭକ୍ତାନର୍ହସି ନସ୍ତ୍ରାତୁଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦୀର୍ଘେଣ ଚକ୍ଷୁଷା
ତୁମେ ଆମ ଭକ୍ତମାନେ କିଏ ବୋଲି ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚିହ୍ନି, ସେମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପଧ୍ଯାତାସ୍ତ୍ଵଯା ହ୍ଯଦ୍ଯ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମୋରସାତଲମ୍
ଆଜି ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଦୁଷ୍ଟ ବୋଲି ଭାବିଛ, ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଏବେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବି।
ଏଵଂ ଶୁକ୍ରୋ ଽନୁନୀତଃ ସଂସ୍ତତଃ କୋପଂ ନ୍ଯଵର୍ତ୍ତଯତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ଶୁକ୍ର ଶାନ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଦୀରେ-ଦୀରେ ଶମିତ ହେଲା।
ଅଵଶ୍ଯଂଭାଵୀହ୍ଯର୍ଥୋ ଽଯଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵୋ ମଯି ଜାଗ୍ରତି
ଏହି ଘଟଣା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ ମୋ ଜାଗ୍ରତ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଏହାକୁ ଅନୁଭବିଲ।
ସଂଜ୍ଞା ପ୍ରନଷ୍ଟା ଯା ଚେଯଂ କାମଂ ତାଂ ପ୍ରତିଲପ୍ସ୍ଯଥ
ଯେ ସଚେତନତା ହରାଇଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ଚାହିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ତାହାକୁ ପୁଣି ପାଇପାରିବ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ଭୁକ୍ତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୂର୍ଜ୍ଜିତମ୍
ମୋ ଦୟାରେ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଶକ୍ତି ଉପଭୋଗ କରିପାରିଛ।
ତାଵନ୍ତମେଵ କାଲଂ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମା ରାଜ୍ଯମଭାଷତ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ଏହି ରାଜ୍ୟ କେବଳ ସେଇ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ।
ଲୋକାନାମୀଶ୍ଵରୋ ଭାଵୀ ପୌତ୍ରସ୍ତଵ ପୁନର୍ବଲିଃ
ଭବିଷ୍ୟତରେ, ତୁମର ପଉତା ବଳି ପୁଣିଥରେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାୟକ ହେବ।
ତଥାହୃତେଷୁ ଲୋକେଷୁ ନ ଶୋକୋ ନ କିଲାଭଵତ୍
ଏପରି ଭାବେ ଲୋକମାନେ ହରାଇଯିବା ପରେ, କୌଣସି ଦୁଃଖ ହେଲା ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦଜେନ ପ୍ରୀତେନ ଦତ୍ତଂ ସାଵର୍ଣିକେ ଽନ୍ତରେ
ତେଣୁ, ଖୁସି ଥିବା ଅଜନ୍ମା ଦେବତା ସାବର୍ଣ୍ଣି ମନ୍ବନ୍ତର ପାଇଁ ଏହି ଲୋକମାନେକୁ ଦାନ କଲେ।
ତସ୍ମାଦଦୃଶ୍ଯୋ ଭୂତାନାଂ କାଲାକାଙ୍କ୍ଷୀ ସ ତିଷ୍ଠତି
ସେଠାରୁ, ସେ ସମୟ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ହେଉନାହିଁ ଏବଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାନ୍ନିରୁତ୍ସୁକସ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ପର୍ଯାଯଂ ସହସାକୁଲଃ
ତେଣୁ, ଏବେ ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମର ସମୟ ଆସିବ, ଯଦିଓ ଏବେ ଅସ୍ଥିର ଅଛ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧୋ ଽସ୍ମି ଭଵିଷ୍ଯଂ ଜାନତା ପ୍ରଭୋ
ଭବିଷ୍ୟତ ଜାଣିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିଷେଧିତ ହୋଇଛି, ମହାପ୍ରଭୁ।
ଦୈଵତୈଃ ସହ ସଂରବ୍ଧାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵୋ ଧାରଯିଷ୍ଯତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେବେ, ସମ୍ଭାଳିବ।
ତତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଯଯୁଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦପ୍ରମୁଖାସ୍ତଦା
ତାପରେ, ସେଇ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସହସା ଶଂସମାନାସ୍ତେ ଜଯଂ କାଵ୍ଯେନ ଭାଷିତମ୍
ଏହିପରି, ହଠାତ୍ ସେମାନେ ଯାଉଥିବାବେଳେ କବିଙ୍କ କଥାରେ ବିଜୟ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଅଥ ଦେଵାସୁରାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂଗ୍ରାମେ ସମୁପସ୍ଥିତାନ୍
ତାପରେ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକଠା ହେଉଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଜଯନ୍ତାସୁରା ଦେଵାନ୍ନଗ୍ରା ଦେଵା ଅମନ୍ତ୍ରଯନ୍
ଅସୁରମାନେ ଦେବତାମାନେକୁ ହରାଇଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଏକାଠି ଆଲୋଚନା କଲେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କାର୍ଯଂ ଚାତ୍ମହିତଂ ଚ ଯତ୍
ସେହିପରି, ଯଜ୍ଞ ଓ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଉପକୃତିକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଥୋପାମନ୍ନ୍ରଯନ୍ଦେଵାଃ ଶଣ୍ଡାମକାରୈ ତୁ ତାଵୁଭୌ
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ସମବେତ ହୋଇ, ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନପୁଂସକ ଆକୃତିରେ ଉପଦେଶ କଲେ।
ଯଜ୍ଞେ ଚାହୂଯ ତୌ ପ୍ରୋକ୍ତୌ ତ୍ଯଜନ୍ତାମସୁରା ଦ୍ଵିଜୌ
ଯଜ୍ଞରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ—'ତମେ ଅସୁରମାନେକୁ ଛାଡିଦିଅ'।
ଏଵଂ ତତ୍ଯଜତୁସ୍ତୌ ତୁ ଷଣ୍ଡାମକାରୈ ତଦା ସୁରାନ୍
ଏଭଳି ତା ସମୟରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ନପୁଂସକ ଆକୃତିରେ ଦେବତାମାନେକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଦେଵାସୁରାନ୍ପରାଭାଵ୍ଯ ଶଣ୍ଡାମର୍କାଵୁପାଗମନ୍
ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହରାଇ, ସେ ନପୁଂସକ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ବାଧ୍ଯମାନାସ୍ତଦା ଦେଵୈର୍ଵିଵିଶୁସ୍ତେ ରସାତଲମ୍
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପାତାଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଶାପେନ ଭୃଗୁନୈମିତ୍ତିକେନ ଚ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶାପ ଓ ଭୃଗୁଙ୍କ କାରଣରୁ,
କର୍ତୁଂ ଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନ ମଧର୍ମସ୍ଯ ପ୍ରଣାଶନମ୍
ଧର୍ମକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଓ ଅଧର୍ମକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହେଲା।
ମନୁଷ୍ଯଵଧ୍ଯାଂସ୍ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଵ୍ଯାହରତ ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ ହେବାକୁ ଘୋଷଣା କଲେ।
ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତଯାମାସ ଵୈନ୍ଯୋ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ
ବୈନ୍ୟ ଓ ବୈବସ୍ବତ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏକ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ତୁ ଯୁଗାଖ୍ଯାଯାମାପନ୍ନେଷୁ ସୁରେଷ୍ଵଥ
ଚତୁର୍ଥ ଯୁଗ ନାମକ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଅବନତ ହେଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯୋ ନରସିଂହୋ ଽଭୂଦ୍ରୌଦ୍ରଃ ସୁତପୁରସ୍ସରଃ
ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅବତାର ରୌଦ୍ର ନରସିଂହ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।