ତତୋ ଽଭିଶପ୍ତୋ ଭୃଗୁଣା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭାର୍ଯାଵଧେ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବାରୁ, ବିଷ୍ଣୁ ଭୃଗୁଙ୍କ ଶାପ ପାଇଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ଵୈ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ପ୍ରପଦ୍ଯସେ
ଏହିକାରଣରୁ, ତୁମେ ସାତଥର ମନୁଷ୍ୟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବ।
ସର୍ଵଲୋକ ହିତାର୍ଥାଯ ଜାଯତେ ମାନୁଷେଷ୍ଵିହ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେବ।
ସମାନୀଯ ତତଃ କାଯେ ସମାଯୋଜ୍ଯେଦମବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ଦେହକୁ ଏକତ୍ର କରି, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଯଦି କୃତ୍ସ୍ନୋ ମଯା ଧର୍ମଶ୍ଚରିତୋ ଜ୍ଞାଯତେ ଽପି ଵା
ମୁଁ ଯଦି କେବେ ନିଷ୍ଠାରେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଛି, କିମ୍ବା ଜାଣିଛି—
ସତ୍ଯାଭିଵ୍ଯହୃତାତ୍ତସ୍ଯ ଦେଵୀ ସଂଜୀଵିତା ତଦା
ସେ ସତ୍ୟ କଥାର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ସମୟରେ ଦେବୀ ପୁନଃଜୀବିତ ହେଲେ।
ତତସ୍ତାଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁପ୍ତୋତ୍ଥିତାମିଵ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଅଁଠୁ ଉଠିଥିବା ପରି ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂଜୀଵିତାମେଵଂ ଦେଵୀଂ ତାଂ ଭୃଗୁଣା ତଦା
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ସମୟରେ ଭୃଗୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଖିଲେ।
ଅସଂଭ୍ରାନ୍ତେନ ଭୃଗୁଣା ପତ୍ନୀ ସଂଜୀଵିତାଂ ତତଃ
ଅଚଞ୍ଚଳ ଭୃଗୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପୁନଃଜୀବିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଜାଗରେ ତତଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରୋ ଜଯନ୍ତୀମାତ୍ମନଃ ସୁତାମ୍
ତାପରେ, ସେ ଜାଗିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଜୟନ୍ତୀକୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ।
ଏଷ କାଵ୍ଯୋ ହ୍ଯନିନ୍ଦ୍ରାଯ ଚରତେ ଦାରୁଣଂ ତପଃ
ଏହି କାବ୍ୟା ଅନିନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି।
ଗଚ୍ଛ ସଂଭାଵଯସ୍ଵୈନଂ ଶ୍ରମାପନଯନୈଃ ଶୁଭେ
ତୁମେ ଯାଅ, ଶୁଭେ, ତାଙ୍କର କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଆଦର ସହିତ ସେବା କର।
ଦେଵୀ ସାରୀନ୍ଦ୍ରଦୁହିତା ଜଯନ୍ତୀ ଶୁଭଚାରିଣୀ
ଦେବୀ ଜୟନ୍ତୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଝିଅ, ଶୁଭ ଆଚରଣରେ ପରିଚିତ।
ପିତ୍ରା ଯଥୋକ୍ତଂ ଵାକ୍ଯଂ ସା କାଵ୍ଯେ କୃତଵତୀ ତଦା
ସେ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ କହିଥିବା କଥା ଅନୁଯାୟୀ କାବ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ କରିଥିଲେ।
ଗାତ୍ରସଂଵାହନୈଃ କାଲେ ସେଵମାନା ତ୍ଵଚାସୁଖୈଃ
ଠିକ୍ ସମୟରେ ମୃଦୁ ମସାଜ ଏବଂ ସ୍ପର୍ଶରେ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ପୂର୍ଣଂ ଧୂମଵ୍ରତେ ଚାପି ଘୋରେ ଵର୍ଷସହସ୍ରକେ
ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଧୂମ ବ୍ରତର ହଜାର ବର୍ଷ ଅବଧିରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସେବା କରିଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵ୍ରତଂ ତ୍ଵଯୈକେନ ଚୀର୍ଣଂ ନାନ୍ଯେନ କେନ ଚିତ୍
ଏହି ପ୍ରକାର ବ୍ରତ କେବଳ ତୁମେ ଏକା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଛ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ।
ତେଜସା ଵାପି ଵିବୁଧାନ୍ସର୍ଵାନଭିଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମର ତେଜରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ।
ସାଂଗ ଚ ସରହସ୍ଯଂ ଚ ଯଜ୍ଞୋପନିଷଦସ୍ତଥା
ଯଜ୍ଞ ଓ ଉପନିଷଦର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପାଇବ।
ସର୍ଵାଭିଭାଵୀ ତେନ ତ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବ।
ପ୍ରଜେଶତ୍ଵଂ ଧନେଶତ୍ଵମଵଧ୍ଯତ୍ଵଂ ଚ ଵୈ ଦଦୌ
ସେ ପ୍ରଜାର ଅଧିପତ୍ୟ, ଧନ ଓ ଅଜୟତ୍ୱ ଦାନ କଲେ।
ହର୍ଷାତ୍ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୌ ତସ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହେଶିତୁଃ
ଆନନ୍ଦରେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଶିତିକଣ୍ଠାଯ ସୁରାଦ୍ଯାଯ ସୁଵର୍ଚସେ
ଶିତିକଣ୍ଠ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୀପ୍ତିମାନଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
କପର୍ଦିନେ ହ୍ଯୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵରୋମ୍ଣେ ହର୍ଯକ୍ଷଵରଦାଯ ଚ
ଜଟାଧାରୀ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକେଶୀ, ହରିନୟନମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।
ଉଷ୍ଣୀଷିଣେ ସୁଵକ୍ତ୍ରାଯ ସହସ୍ରାକ୍ଷାଯ ମୀଢୁଷେ
ପାଗୋଟି ପିନ୍ଧିଥିବା, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଦୟାଳୁଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନିସ୍ଵାଯ ମୁକ୍ତକେଶାଯ ସେନାନ୍ଯେ ରୋହିତାଯ ଚ
ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା, ଖୋଲା କେଶ, ସେନାପତି ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଗିରିଶାଯାର୍କନେତ୍ରାଯ ଯତଯେ ଚାଜ୍ଯପାଯ ଚ
ପାହାଡ଼ର ଠାକୁର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି, ତପସ୍ୱୀ ଓ ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ସହସ୍ରବାହଵେ ଚୈଵ ସହସ୍ରାମଲଚକ୍ଷୁଷେ
ହଜାର ହାତ ଓ ହଜାର ଶୁଭ ଚକ୍ଷୁ ଥିବାଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ସହସ୍ରଶିରସେ ଚୈଵ ବହୁରୂପାଯ ଵେଧସେ
ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନିଷଙ୍ଗିଣେ କଵଚିନେ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ କ୍ଷପଣାଯ ଚ
ତଳୱାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ସମସ୍ତ ନାଶ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।