ତେଷାଂ ଦ୍ଵୀପନିମିତ୍ତଂ ଵୈ ସଂଗ୍ରାମା ବହଵୋ ଽଭଵେନ୍
ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ନାମତସ୍ତୁ ସମାସେନ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ତାନ୍ଵିଵକ୍ଷତଃ
ଏବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହିବି, ଶୁଣ।
ତୃତୀଯଃ ସ ତୁ ଵାରାହଶ୍ଚତୁର୍ଥୋ ଽମୃତମନ୍ଥନଃ
ତୃତୀୟ ହେଉଛି ବରାହ ଅବତାର, ଚତୁର୍ଥ ହେଉଛି ଅମୃତ ମନ୍ଥନ।
ଷଷ୍ଠୋ ହ୍ଯାଡୀବକସ୍ତେଷାଂ ସପ୍ତମସ୍ତ୍ରୈପୁରଃ ସ୍ମୃତଃ
ଛଠଠା ହେଉଛି ଆଡିବକ ଯୁଦ୍ଧ, ସପ୍ତମ ହେଉଛି ତ୍ରିପୁର ଯୁଦ୍ଧ।
ଵାର୍ତ୍ରଶ୍ଚ ଦଶମୋ ଘୋରସ୍ତତୋ ହାଲାହଲଃ ସ୍ମୃତଃ
ଦଶମ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଛି ଭୟଙ୍କର ବୃତ୍ର, ତାପରେ ହାଳାହଳ ଯୁଦ୍ଧ ମନେ ପକାଯାଏ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯୋ ନରସିଂହେନ ସୂଦିତଃ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦାନବକୁ ନରସିଂହ ଅବତାର ହତ୍ୟା କଲେ।
ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷୋ ହତୋ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେ ପ୍ରତିଵାଦେ ଚ ଦୈଵତେ
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଏକାଏକି ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ୍ୟ ହେଲେ।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରଯା ତୁ ଵରାହେଣ ସ ଦୈତ୍ଯସ୍ତୁ ଦ୍ଵିଧାକୃତଃ
ବରାହ ଅବତାରଙ୍କ ଦାଁତରେ ସେ ଦାନବ ଦୁଇ ଭାଗରେ ଭାଗି ଯାଇଥିଲେ।
ଵିରୋଚନସ୍ତୁ ପ୍ରାହ୍ଲାଦିର୍ନିତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରଵଧୋଦ୍ଯତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପୁଅ ବିରୋଚନ ସଦା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟାରତ ଥିଲେ।
ଭଵାଦଵଧ୍ଯତାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଶେଷାସ୍ତ୍ରାଦିଭିସ୍ତୁ ଯଃ
ତୁମଠାରୁ ବିଶେଷ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତି ଲଭି, ସେ ଅଜୟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଅଶକ୍ନୁଵତ୍ସୁ ଦେଵେଷୁ ପରଂ ସୋଢୁମଦୈଵତମ୍
ଦେବତାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଦାନବମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିପାରୁନଥିଲେ,
ଅଥ ଦୈତ୍ଯାଃ ସୁରାଶ୍ଚୈଵ ରାକ୍ଷସାସ୍ତ୍ଵନ୍ଧକାରିକେ
ସେତେବେଳେ ଦୈତ୍ୟ, ସୁର, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନ୍ଧକମାନେ,
ସଵୃତ୍ରାନ୍ଦାନଵାଂଶ୍ଚୈଵ ସଂଗତାନ୍କୃତ୍ସ୍ନଶଶ୍ଚ ତାନ୍
ବୃତ୍ର ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ।
ହତୋ ଧ୍ଵଜେ ମହେନ୍ଦ୍ରେଣ ମଯାଛତ୍ରଶ୍ଚ ଯୋଗଵିତ୍
ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଯୋଗଜ୍ଞାନୀ ମୟାଛତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
ଦୈତ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଦାନଵାଂଶ୍ଚୈଵ ସଂହତାନ୍କୃତ୍ସ୍ନଶଶ୍ଚ ତାନ୍
ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ, ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ,
ରଜିଃ କୋଲାହଲେ ସର୍ଵାନ୍ଦୈତ୍ଯାନ୍ପରିଵୃତୋ ଽଜଯତ୍
କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟରେ ରଜି ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ।
ଏତେ ଦେଵାସୁରା ଵୃତ୍ତାଃ ସଂଗ୍ରାମା ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ତୁ
ଏହିପରି ଦ୍ୱାଦଶଟି ଦେବ-ଅସୁର ଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଥିଲା।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୂ ରାଜା ଵର୍ଷାଣାମର୍ବୁଦଂ ବଭୌ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ରାଜା ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।
ଅଶୀତିଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯେଶ୍ଵରୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ଅଶୀ ହଜାର ବର୍ଷ ତିନି ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ଶାସକ ଥିଲେ।
ଷଷ୍ଟିଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରାଣି ତ୍ରିଂଶଚ୍ଚ ନିଯୁତାନି ଚ
ଏହାସହିତ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଓ ତିରିଶି ନିୟୁତ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରହ୍ଲାଦୋ ନିର୍ଜିତୋ ଽଭୂଚ୍ଚ ତାଵତ୍କାଲଂ ସହାସୁରୈଃ
ସେଇ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ ଅସୁରମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଦୈତ୍ଯସଂସ୍ଥମିଦଂ ସର୍ଵମାସୀଦ୍ଦଶଯୁଗଂ କିଲ
ଦଶ ଯୁଗ ଧରି ସମସ୍ତ କିଛି ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ରହିଥିଲା।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମିଦମଵ୍ଯଗ୍ରଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ହ୍ଯଭ୍ଯଯାଦ୍ବଲେଃ
ବଳିଙ୍କୁ ହରାଇ ମହେନ୍ଦ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ପୁନଃ ଅଧିକାର କଲେ।
ପର୍ଯାଯେଣୈଵ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ପାକଶାସନମ୍
ପରିଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ତିନି ଲୋକର ଶାସନ ପାକଶାସନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା।
ଯଜ୍ଞେ ଦେଵାନଥ ଗତେ କାଵ୍ଯଂ ତେ ହ୍ଯସୁରାଂ ବ୍ରୁଵନ୍
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ, ଅସୁରମାନେ କାବ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ:
ସ୍ଥାତୁଂ ନ ଶକ୍ରୁମୋ ହ୍ଯଦ୍ଯ ପ୍ରଵିଶାମ ରସାତଲମ୍
ଆଜି ଆମେ ରହିପାରୁନାହିଁ; ଚଳ, ରସାତଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା।
ମାଭୈଷ୍ଟ ଧାରଯିଷ୍ଯାମି ତେଜସା ସ୍ଵେନ ଵଃ ସୁରାଃ
ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ, ମୁଁ ମୋର ଶକ୍ତିରେ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି।
କୃତ୍ସ୍ନାନି ହ୍ଯପି ତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ପାପସ୍ତେଷାଂ ସୁରେଷୁ ଵୈ
ଯଦି ସମସ୍ତ ପାପ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଯାଏ ମଧ୍ୟ, ସେଗୁଡିକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବ।
ତତୋ ଦେଵାସୁରାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଧୃତାନ୍କାଵ୍ଯେନ ଧୀମତା
ତାପରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ କାବ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ରକ୍ଷିତ ହେଉଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଏଷ କାଵ୍ଯ ଇଦଂ ସର୍ଵଂ ଵ୍ଯାଵର୍ତ୍ତଯତି ନୋ ବଲାତ୍
ଏହି କାବ୍ୟ ଶକ୍ତିବଳେ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଉଛନ୍ତି।