ଆକାଶାତ୍ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଵଵର୍ଷ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଆକାଶରୁ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କରିଲେ।
ମହର୍ଷଯଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵା ଉପତସ୍ଥୁଃ ସହସ୍ରଶଃ
ମହାଋଷିମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ହଜାର-ହଜାରେ ଏକଠା ହେଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲକ୍ଷଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଦି ଦିଵ୍ଯୈଃ ସ୍ଵଲକ୍ଷଣୈଃ
ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଦିବ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଦେଖି—
ଭୀତୋ ଽହଂ କଂସତସ୍ତାତ ତସ୍ମାଦେଵଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ପିତା, ମୁଁ କଂସଙ୍କୁ ଭୟ କରେ; ତେଣୁ ଏପରି କହୁଛି।
ଵସୁଦେଵଵଚଃଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୂପଂ ସଂହୃତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଆକୃତି ଗୋପନ କଲେ।
ଉଗ୍ରସେନଗୃହେ ଽତିଷ୍ଠଦ୍ଯଶୋଦାଯୈ ତଦା ଦଦୌ
ସେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ, ଏବଂ ସେଇ ସମୟରେ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଯଶୋଦା ନନ୍ଦଗୋପସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ସା ନନ୍ଦଗୋପତେଃ
ଯଶୋଦା ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଜଣେ ପତ୍ନୀ, ସେ ନନ୍ଦଗୋପଙ୍କ ଘରର ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ତାମେଵ ରଜନୀଂ କନ୍ଯା ଯଶୋଦାଯାଂ ଵ୍ଯଜାଯତ
ସେଇ ରାତିରେ, ଯଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜଣେ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପ୍ରାଦାତ୍ପୁତ୍ରଂ ଯଶୋଦାଯୈ କନ୍ଯାଂ ତୁ ଜଗୃହେ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ପୁଅକୁ ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଝିଅକୁ ନିଜେ ନେଲେ।
ସୁତସ୍ତେ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣୋ ଯାଦଵାନାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମର ପୁଅ ସମସ୍ତ ଭଲ ଗୁଣର ହେବେ ଏବଂ ଯାଦବମାନଙ୍କ ନେତା ହେବେ।
ଉଗ୍ରସେନାତ୍ମଜାଯାଥ କନ୍ଯାମାନକଦୁନ୍ଦୁଭିଃ
ତାପରେ ଅନକଦୁନ୍ଦୁଭି ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସେଇ ଝିଅକୁ ଦେଲେ।
ସ୍ଵସୁସ୍ତୁ ତନଯଂ କଂସୋ ଜାତଂ ନୈଵାଵଧାରଯତ୍
କଂସ ଜଣେ ଝିଅ ଜନ୍ମିଛି ବୋଲି ଭାବିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କ ପୁଅ ଅଟେ ବୋଲି ଜାଣିଲେ ନାହିଁ।
ନ ହନ୍ମୀମାଂ ମହାବାହୋ ଵ୍ରଜତ୍ଵେଷା ଯଥାରୁଚି
ମୁଁ ଏହାକୁ ମାରିବିନାହିଁ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ଏହା ଯେପରିଚିତ୍ତ ଚାହେଁ, ସେପରି ଯିଅ।
ପୁତ୍ରଵତ୍ପାଲଯାମାସ ଦେଵୀ ଦେଵୀଂ ମୁଦା ତଦା
ତାପରେ ଦେବୀ ଆନନ୍ଦରେ ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ପରି ଦେଖିଲେ।
ଏକାଦଶା ତୁ ଜଜ୍ଞେ ଵୈ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ କେଶଵସ୍ଯ ହ
କେଶବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏକାଦଶମ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଦେଵଦେଵୋ ଦିଵ୍ଯଵପୁଃ କୃଷ୍ଣଃ ସଂରକ୍ଷିତୋ ଽନଯା
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସେ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଜଘାନ ପୁତ୍ରାନ୍ବାଲାନ୍ଵୈ ତନ୍ନୋ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ସେ ଛୁଆଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ପୁଅମାନୋକୁ ମାରିଦେଲେ; ଏହାକୁ ଆମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଜାତାଞ୍ଜାତାସ୍ତୁ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନିଷ୍ପିପେଷ ଵୃଥାମତିଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନୋକୁ ସେ ଅନ୍ୟଥା ଚିନ୍ତା କରି ଦମନ କରିଦେଲେ।
ଯଥା ଚ ଗୋଷୁ ଗୋଵିନ୍ଦଃ ସଂଵୃଦ୍ଧଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ଯେପରି ଗୋମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋବିନ୍ଦ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ବଡ଼ ହେଲେ,
ସାରଥ୍ଯଂ କୃତଵାନ୍କଂସୋ ଯୁଵରାଜସ୍ତଦାଭଵତ୍
ତାପରେ କଂସ ରଥଚାଳକ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କରାଗଲା।
କଂସସ୍ଯ ନାମମାତ୍ରେଣ ପୁଷ୍କଲା ଲୋକସାକ୍ଷିଣୀ
କଂସଙ୍କ ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ଏହି ବିଶ୍ୱ ତାହାର ସାକ୍ଷୀ ହେଉଥିଲା।
ତସ୍ଯା ଯଶ୍ଚାଷ୍ଟମୋ ଗର୍ଭଃ ସ ତେ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭବିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ—ସେ ତୁମର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ।
ନିଷ୍କୃଷ୍ଯ ଖଡ୍ଗଂ ତାଂ କନ୍ଯାଂ ହନ୍ତୁକାମୋ ଽଭଵତ୍ତଦା
ତାପରେ ତାଙ୍କ ତଳୱାର ଉଠାଇ, ସେଇ କନ୍ୟାକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଲେ।
ଉଗ୍ରସେନାତ୍ମଜଂ କସଂ ସୌତ୍ଦୃଦାତ୍ପ୍ରଣଯେନ ଵା
ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁଅ କଂସ, ସେ ଚାହେ ଭଲପାଇବାରେ, ଚାହେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଉପାଯଃ ପରିଦୃଷ୍ଟୋ ଽତ୍ର ମଯା ଯାଦଵନନ୍ଦନ
ହେ ଯାଦବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ, ଏହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ଏକ ଉପାୟ ଭାବିଛି।
ତମହଂ ତେ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ତତ୍ର କୁର୍ଯା ଯଥାକ୍ରମମ୍
ମୁଁ ତାହା ତୁମକୁ ଦେଉଛି; ସେଠାରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ କାମ କର।
ସର୍ଵାନପ୍ଯଥ ଵା ଗର୍ଭାନ୍ପୃଥଙ୍ନେଷ୍ଯାମି ତେ ଵଶମ୍
ନହେଲେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଗର୍ଭକୁ ଅଲଗା ଭାବେ ତୁମ ଅଧୀନକୁ ଆଣିଦେବି।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଽନୁନୀତଃ ସ ଜଗ୍ରାହ ଵଚନଂ ତଦା
ଏପରି କହି, ସେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ସେହି ଉପଦେଶ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କଂସସ୍ତସ୍ଯାଵଧୀତ୍ପୁତ୍ରାନ୍ପାପକର୍ମା ଵୃଥାମତିଃ
ପାପ କର୍ମ କରୁଥିବା, ଅନ୍ୟଥା ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା କଂସ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନୋକୁ ମାରିଦେଲେ।
ନନ୍ଦଗୋପସ୍ତୁ କସ୍ତ୍ଵେଷ ଯଶୋଦା ଯ ମହାଯଶାଃ
କିନ୍ତୁ ଏହି ନନ୍ଦଗୋପ କିଏ, ଏବଂ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିଶାଳି ଯଶୋଦା କିଏ?